Ablacja cewnikowa lub leki przeciwarytmiczne w częstoskurczu komorowym.
Badanie VANISH2 potwierdziło, że ablacja cewnikowa była lepsza od intensyfikacji leczenia przeciwarytmicznego w nawracającym częstoskurczu komorowym u pacjentów z niedokrwienną kardiomiopatią, istotnie zmniejszając nawroty VT i wyładowania ICD. Wyniki wzmacniają pozycję wczesnej ablacji w postępowaniu w VT.
Wprowadzenie
Pacjenci z częstoskurczem komorowym i niedokrwienną kardiomiopatią są narażeni na wysokie ryzyko niekorzystnych wyników. Ablację cewnikową powszechnie stosuje się, gdy leki przeciwarytmiczne nie tłumią częstoskurczu komorowego. Nie jest pewne, czy ablacja cewnikowa jest skuteczniejsza niż leki przeciwarytmiczne jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów z częstoskurczem komorowym.
Metody
W badaniu międzynarodowym losowo przydzielaliśmy w stosunku 1:1 pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego i istotnym klinicznie częstoskurczem komorowym (zdefiniowanym jako burza częstoskurczu komorowego, uzyskanie odpowiedniego wyładowania wszczepialnego kardiowertera-defibrylatora [ICD] lub stymulacji antytachykardialnej albo utrzymujący się częstoskurcz komorowy zakończony leczeniem doraźnym) do otrzymywania leczenia przeciwarytmicznego lub do poddania się ablacji cewnikowej. Wszyscy pacjenci mieli ICD. Ablację cewnikową wykonywano w ciągu 14 dni po randomizacji; sotalol lub amiodaron podawano jako leczenie przeciwarytmiczne zgodnie z kryteriami zdefiniowanymi a priori. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny w okresie obserwacji lub, ponad 14 dni po randomizacji, burzę częstoskurczu komorowego, odpowiednie wyładowanie ICD lub utrzymujący się częstoskurcz komorowy leczony interwencją medyczną.
Wyniki
Łącznie 416 pacjentów obserwowano przez medianę 4,3 roku. Zdarzenie pierwszorzędowego punktu końcowego wystąpiło u 103 z 203 pacjentów (50,7%) przydzielonych do ablacji cewnikowej i u 129 z 213 (60,6%) przydzielonych do leczenia farmakologicznego (hazard ratio, 0,75; 95% przedział ufności, 0,58 do 0,97; P = 0,03). Wśród pacjentów w grupie ablacji cewnikowej zdarzenia niepożądane w ciągu 30 dni po zabiegu obejmowały zgon u 2 pacjentów (1,0%) oraz zdarzenia niepożądane niezakończone zgonem u 23 pacjentów (11,3%). Wśród pacjentów przydzielonych do leczenia farmakologicznego zdarzenia niepożądane przypisane leczeniu przeciwarytmicznemu obejmowały zgon z powodu toksycznego działania na płuca u 1 pacjenta (0,5%) oraz zdarzenia niepożądane niezakończone zgonem u 46 pacjentów (21,6%).
Wnioski
U pacjentów z niedokrwienną kardiomiopatią i częstoskurczem komorowym początkowa strategia ablacji cewnikowej prowadziła do mniejszego ryzyka zdarzenia złożonego pierwszorzędowego punktu końcowego niż leczenie przeciwarytmiczne. (Finansowanie: Canadian Institutes of Health Research i inne; numer VANISH2 w ClinicalTrials.gov, NCT02830360.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





