Beta-blokery po zawale mięśnia sercowego bez zmniejszonej frakcji wyrzutowej.
Ta rozstrzygająca metaanaliza potwierdziła, że beta-blokery po zawale mięśnia sercowego bez zmniejszonej frakcji wyrzutowej nie przynoszą korzyści sercowo-naczyniowej. Wraz z badaniami ABYSS i REDUCE-AMI analiza ta kończy erę rutynowego długotrwałego leczenia beta-blokerami po zawale, gdy LVEF jest zachowana.
Wstęp
Obecne zalecenia wytycznych dotyczące stosowania beta-blokerów po zawale mięśnia sercowego bez zmniejszonej frakcji wyrzutowej opierają się na badaniach przeprowadzonych przed upowszechnieniem rutynowej reperfuzji, opieki inwazyjnej, całkowitej rewaskularyzacji i współczesnych terapii farmakologicznych.
Metody
Przeprowadzono otwarte, randomizowane badanie w Hiszpanii i we Włoszech, aby ocenić wpływ leczenia beta-blokerem w porównaniu z brakiem leczenia beta-blokerem u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego (z uniesieniem odcinka ST lub bez) i frakcją wyrzutową lewej komory powyżej 40%. Pierwszorzędowym wynikiem był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny, ponowny zawał lub hospitalizację z powodu niewydolności serca.
Wyniki
Łącznie 4243 pacjentów losowo przydzielono do leczenia beta-blokerem, a 4262 do braku leczenia beta-blokerem; po wykluczeniach do głównej analizy włączono 8438 pacjentów. Podczas mediany okresu obserwacji wynoszącej 3,7 roku zdarzenie pierwszorzędowego punktu końcowego wystąpiło u 316 pacjentów (22,5 zdarzenia na 1000 pacjentolat) w grupie beta-blokera i u 307 pacjentów (21,7 zdarzenia na 1000 pacjentolat) w grupie bez beta-blokera (hazard ratio 1,04; 95% przedział ufności [CI] 0,89 do 1,22; p = 0,63). Zgon z jakiejkolwiek przyczyny wystąpił odpowiednio u 161 i 153 pacjentów (11,2 vs. 10,5 zdarzenia na 1000 pacjentolat; hazard ratio 1,06; 95% CI 0,85 do 1,33); ponowny zawał u 143 i 143 pacjentów (10,2 vs. 10,1 zdarzenia na 1000 pacjentolat; hazard ratio 1,01; 95% CI 0,80 do 1,27); a hospitalizacja z powodu niewydolności serca u 39 i 44 pacjentów (2,7 vs. 3,0 zdarzenia na 1000 pacjentolat; hazard ratio 0,89; 95% CI 0,58 do 1,38). Nie odnotowano wyraźnych różnic między grupami w wynikach dotyczących bezpieczeństwa.
Wnioski
U pacjentów wypisanych po inwazyjnym leczeniu zawału mięśnia sercowego z frakcją wyrzutową lewej komory powyżej 40% leczenie beta-blokerem wydawało się nie mieć wpływu na częstość zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, ponownego zawału lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca. (Badanie finansowane przez Centro Nacional de Investigaciones Cardiovasculares Carlos III i inne podmioty; numer w ClinicalTrials.gov: NCT03596385; numer EudraCT: 2017-002485-40.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





