Wyniki sercowo-naczyniowe przy stosowaniu tirzepatydu w porównaniu z dulaglutydem w cukrzycy typu 2.
W tym badaniu opublikowanym w NEJM bezpośrednio porównano tirzepatyd z dulaglutydem pod względem wyników sercowo-naczyniowych w cukrzycy typu 2, co stanowi pierwsze bezpośrednie porównanie podwójnego i pojedynczego agonizmu inkretynowego w ochronie sercowo-naczyniowej.
Wstęp
Tirzepatyd, podwójny agonista inkretynowy receptorów peptydu glukagonopodobnego 1 i glukozozależnego peptydu insulinotropowego, wywiera korzystne działanie na kontrolę glikemii i masę ciała. Wpływ na wyniki sercowo-naczyniowe jest niepewny.
Metody
Przeprowadziliśmy badanie z aktywnym komparatorem, z podwójnym zaślepieniem, oceniające nie mniejszą skuteczność, w którym pacjentów z cukrzycą typu 2 i miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego losowo przydzielono w stosunku 1:1 do otrzymywania cotygodniowych wstrzyknięć podskórnych tirzepatydu (do 15 mg) lub dulaglutydu (1,5 mg), leku, który zmniejsza częstość zdarzeń sercowo-naczyniowych. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu, a testowano nie mniejszą skuteczność tirzepatydu w porównaniu z dulaglutydem przy marginesie 1,05 dla górnej granicy 95,3% przedziału ufności dla hazard ratio. Górną granicę poniżej 1,00 uznawano za wskazującą na wyższość tirzepatydu nad dulaglutydem.
Wyniki
Randomizacji poddano łącznie 13 299 pacjentów; 134 następnie wykluczono, ponieważ nie spełniali kryteriów włączenia. Zmodyfikowana populacja zgodna z zamiarem leczenia obejmowała zatem 6586 pacjentów w grupie tirzepatydu i 6579 w grupie dulaglutydu. Średni (±SD) wiek pacjentów wynosił 64,1±8,8 roku, 29,0% stanowiły kobiety, średni wskaźnik masy ciała (masa ciała w kilogramach podzielona przez kwadrat wzrostu w metrach) wynosił 32,6±5,5, średnie stężenie hemoglobiny glikowanej wynosiło 8,4±0,9%, a średni czas trwania cukrzycy wynosił 14,7±8,8 roku. Zdarzenie stanowiące pierwszorzędowy punkt końcowy wystąpiło u 801 pacjentów (12,2%) w grupie tirzepatydu i u 862 (13,1%) w grupie dulaglutydu (hazard ratio 0,92; 95,3% przedział ufności od 0,83 do 1,01; P = 0,003 dla nie mniejszej skuteczności; P = 0,09 dla wyższości). Częstość zdarzeń niepożądanych wydawała się podobna w obu grupach, chociaż w grupie tirzepatydu obserwowano więcej żołądkowo-jelitowych zdarzeń niepożądanych.
Wnioski
U pacjentów z cukrzycą typu 2 i miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego tirzepatyd nie był gorszy od dulaglutydu pod względem złożonego punktu końcowego obejmującego zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu. (Sfinansowano przez Eli Lilly; SURPASS-CVOT, numer w ClinicalTrials.gov: NCT04255433.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




