Αυτή η δοκιμή του NEJM συνέκρινε απευθείας την τιρζεπατίδη με τη δουλαγλουτίδη ως προς τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, παρέχοντας την πρώτη άμεση σύγκριση διπλού έναντι μονού αγωνισμού ινκρετίνης για την καρδιαγγειακή προστασία.
Η τιρζεπατίδη, ένας διπλός αγωνιστής ινκρετίνης των υποδοχέων του πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1) και του γλυκοζοεξαρτώμενου ινσουλινοτρόπου πολυπεπτιδίου (GIP), έχει ευνοϊκές επιδράσεις στον γλυκαιμικό έλεγχο και το σωματικό βάρος. Οι επιδράσεις στα καρδιαγγειακά αποτελέσματα είναι αβέβαιες.
Διεξήγαμε μια ελεγχόμενη με ενεργό συγκριτικό φάρμακο, διπλά τυφλή, δοκιμή μη κατωτερότητας, στην οποία ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο (ASCVD) κατανεμήθηκαν τυχαία σε αναλογία 1:1 να λάβουν εβδομαδιαία υποδόρια ένεση τιρζεπατίδης (έως 15 mg) ή δουλαγλουτίδης (1,5 mg), ενός παράγοντα που έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την επίπτωση καρδιαγγειακών συμβάντων. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ένα σύνθετο καταληκτικό σημείο θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικού επεισοδίου και ελέγχθηκε για μη κατωτερότητα της τιρζεπατίδης έναντι της δουλαγλουτίδης με περιθώριο 1,05 για το άνω όριο του διαστήματος εμπιστοσύνης 95,3% για τον λόγο κινδύνου. Άνω όριο μικρότερο του 1,00 θεωρήθηκε ενδεικτικό υπεροχής της τιρζεπατίδης έναντι της δουλαγλουτίδης.
Συνολικά 13.299 ασθενείς υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση· 134 αποκλείστηκαν στη συνέχεια επειδή δεν πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Ο τροποποιημένος πληθυσμός πρόθεσης θεραπείας περιελάμβανε συνεπώς 6586 ασθενείς στην ομάδα τιρζεπατίδης και 6579 στην ομάδα δουλαγλουτίδης. Η μέση ηλικία (±SD) των ασθενών ήταν 64,1±8,8 έτη, το 29,0% ήταν γυναίκες, ο μέσος δείκτης μάζας σώματος (το βάρος σε κιλά διαιρούμενο διά του τετραγώνου του ύψους σε μέτρα) ήταν 32,6±5,5, το μέσο επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης ήταν 8,4±0,9%, και η μέση διάρκεια του διαβήτη ήταν 14,7±8,8 έτη. Συμβάν του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου παρατηρήθηκε σε 801 ασθενείς (12,2%) στην ομάδα τιρζεπατίδης και σε 862 (13,1%) στην ομάδα δουλαγλουτίδης (λόγος κινδύνου, 0,92· διάστημα εμπιστοσύνης 95,3%, 0,83 έως 1,01· P = 0,003 για μη κατωτερότητα· P = 0,09 για υπεροχή). Η επίπτωση ανεπιθύμητων συμβάντων φάνηκε παρόμοια και στις δύο ομάδες, αν και παρατηρήθηκαν περισσότερα γαστρεντερικά ανεπιθύμητα συμβάντα στην ομάδα τιρζεπατίδης.
Μεταξύ ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, η τιρζεπατίδη δεν ήταν κατώτερη της δουλαγλουτίδης όσον αφορά σύνθετο καταληκτικό σημείο θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικού επεισοδίου. (Χρηματοδοτήθηκε από την Eli Lilly· αριθμός ClinicalTrials.gov της SURPASS-CVOT, NCT04255433.)