PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Leczenie przeciwzakrzepowe po skutecznej ablacji cewnikowej migotania przedsionków.

To randomizowane badanie oceniało optymalny schemat leczenia przeciwzakrzepowego po skutecznej ablacji cewnikowej migotania przedsionków i miało odpowiedzieć na pytanie, czy skuteczna ablacja eliminuje potrzebę długotrwałej doustnej antykoagulacji.

Wstęp

Nie wiadomo, czy skuteczna ablacja cewnikowa migotania przedsionków eliminuje potrzebę długotrwałego leczenia doustnym lekiem przeciwkrzepliwym.

Metody

Przeprowadziliśmy międzynarodowe, otwarte, randomizowane badanie z zaślepioną oceną punktów końcowych, w którym wzięło udział 1284 pacjentów, u których co najmniej rok wcześniej wykonano skuteczną ablację cewnikową migotania przedsionków i u których wynik w skali CHA2DS2-VASc (wyniki w zakresie od 0 do 9, przy czym wyższe wartości oznaczają wyższe ryzyko udaru mózgu) wynosił 1 lub więcej (lub ≥2 u kobiet albo u pacjentów, u których czynnikiem ryzyka była choroba naczyń). Pacjentów losowo przydzielono do grupy otrzymującej kwas acetylosalicylowy (w dawce 70 do 120 mg na dobę, w zależności od dostępności w lokalnym systemie) lub rywaroksaban (w dawce 15 mg) i obserwowano przez 3 lata. Badanie rezonansu magnetycznego (MRI) głowy wykonano po włączeniu do badania oraz po 3 latach. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący udar mózgu, zatorowość systemową lub nowy niemy zatorowy udar mózgu (zdefiniowany jako ≥1 nowe ognisko zawału o wielkości ≥15 mm w MRI) po 3 latach.

Wyniki

Łącznie 641 pacjentów przydzielono do grupy rywaroksabanu, a 643 do grupy kwasu acetylosalicylowego. Zdarzenie pierwszorzędowego punktu końcowego wystąpiło u 5 pacjentów (0,31 zdarzenia na 100 pacjentolat) w grupie rywaroksabanu i u 9 pacjentów (0,66 zdarzenia na 100 pacjentolat) w grupie kwasu acetylosalicylowego (ryzyko względne 0,56; 95% przedział ufności [CI] 0,19 do 1,65; bezwzględna różnica ryzyka po 3 latach -0,6 punktu procentowego; 95% CI -1,8 do 0,5; P = 0,28). Nowe ogniska zawału mózgu o wielkości poniżej 15 mm wystąpiły u 22 z 568 pacjentów (3,9%) w grupie rywaroksabanu i u 26 z 590 pacjentów (4,4%) w grupie kwasu acetylosalicylowego (ryzyko względne 0,89; 95% CI 0,51 do 1,55). Krwawienie śmiertelne lub duże (złożony pierwszorzędowy punkt końcowy dotyczący bezpieczeństwa) wystąpiło po 3 latach u 10 pacjentów (1,6%) w grupie rywaroksabanu i u 4 pacjentów (0,6%) w grupie kwasu acetylosalicylowego (hazard ratio 2,51; 95% CI 0,79 do 7,95).

Wnioski

U pacjentów, u których co najmniej rok wcześniej wykonano skuteczną ablację cewnikową migotania przedsionków i którzy mieli czynniki ryzyka udaru mózgu, leczenie rywaroksabanem nie prowadziło do istotnie mniejszej częstości złożonego punktu końcowego obejmującego udar mózgu, zatorowość systemową lub nowy niemy zatorowy udar mózgu niż leczenie kwasem acetylosalicylowym. (Finansowanie: Bayer i inni; numer OCEAN w ClinicalTrials.gov, NCT02168829.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski