PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Postępowanie w ciężkim zwężeniu zastawki aortalnej kierowane przez zespół wielospecjalistyczny

wyniki 5-letnie po TAVI w porównaniu z leczeniem zachowawczym

Spotkania zespołu wielospecjalistycznego (MDT) kierują decyzjami terapeutycznymi w zwężeniu zastawki aortalnej (AS), zwłaszcza u pacjentów granicznych lub wysokiego ryzyka. W tym retrospektywnym badaniu obserwowano wszystkich pacjentów z ciężką AS omawianych na brytyjskim MDT w latach 2014-2016 (178 TAVI, 195 leczenie zachowawcze). Pacjenci poddani TAVI byli młodsi (81,3 wobec 83,5 roku) i mniej osłabieni. Przeżycie po 1, 2 i 5 latach było znacznie wyższe po TAVI (87,6%, 74,7%, 44,9%) niż przy leczeniu zachowawczym (60,8%, 44,2%, 12,1%); mediana przeżycia wynosiła 53 wobec 20 miesięcy. W analizie wielozmiennowej TAVI była niezależnie związana z mniejszą śmiertelnością (HR 0,38). TAVI zapewniła zatem znaczącą i trwałą korzyść w zakresie przeżycia w porównaniu z leczeniem zachowawczym, co podkreśla złe rokowanie w nieleczonej ciężkiej AS i przemawia za systematyczną obserwacją także pacjentów leczonych zachowawczo.

Podsumowanie

Cel

Spotkania zespołu wielospecjalistycznego (MDT) odgrywają kluczową rolę w decyzjach terapeutycznych w zwężeniu zastawki aortalnej (AS), zwłaszcza u pacjentów granicznych lub wysokiego ryzyka. W tym badaniu oceniono długoterminowe wyniki w warunkach rzeczywistej praktyki, w zależności od strategii postępowania wybranej przez MDT w rutynowej praktyce klinicznej w tej istotnej klinicznie grupie pacjentów.

Metody

Przeprowadziliśmy retrospektywne badanie kohortowe obejmujące wszystkich pacjentów z ciężką AS omawianych na MDT ds. przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej (TAVI) w trzeciorzędowym ośrodku w Wielkiej Brytanii w okresie od stycznia 2014 do grudnia 2016 roku. Pacjentów podzielono na grupę TAVI i grupę bez TAVI (leczenie zachowawcze). Zebrano dane demograficzne, kliniczne i dotyczące osłabienia, w tym Charlson Comorbidity Index, Clinical Frailty Scale (CFS) oraz liczbę przepisanych leków. Przeżycie analizowano z użyciem oszacowań Kaplana-Meiera oraz modelowania proporcjonalnych hazardów Coxa z korektą na wiek, płeć, osłabienie, obciążenie chorobami współistniejącymi i liczbę leków.

Wyniki

Włączono łącznie 373 pacjentów (TAVI=178; bez TAVI=195). Pacjenci poddani TAVI byli młodsi (81,3 roku wobec 83,5 roku; p=0,01) i mniej osłabieni (CFS 3,9 wobec 4,9; p<0,01). Przeżycie po 1 roku, 2 latach i 5 latach było istotnie wyższe po TAVI (87,6%, 74,7%, 44,9%) w porównaniu z leczeniem zachowawczym (60,8%, 44,2%, 12,1%; p<0,001). Mediana przeżycia wynosiła 53 miesiące po TAVI wobec 20 miesięcy bez interwencji. W analizie wielozmiennowej TAVI była niezależnie związana ze zmniejszoną śmiertelnością (HR 0,38, 95% CI 0,28 do 0,50; p<0,001).

Wnioski

U pacjentów z ciężką AS omawianych na MDT TAVI wiązała się ze znaczną i trwałą korzyścią w zakresie przeżycia w porównaniu z leczeniem zachowawczym. Wyniki te podkreślają złe rokowanie w nieleczonej ciężkiej AS i przemawiają za systematycznym włączaniem pacjentów leczonych zachowawczo do rejestrów interwencyjnych, aby lepiej wspierać obrady MDT i wspólne podejmowanie decyzji.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski