Ryzyko raka nerki i raka urotelialnego podczas stosowania inhibitorów SGLT2 w porównaniu z agonistami receptora GLP-1 w cukrzycy typu 2
emulacja docelowego badania.
Ta emulacja docelowego badania porównywała ryzyko raka nerki i raka urotelialnego między inhibitorami SGLT2 a agonistami receptora GLP-1 w cukrzycy typu 2, zajmując się ważnym zagadnieniem bezpieczeństwa tych szeroko przepisywanych leków sercowo-metabolicznych.
Wstęp
Korzyści sercowo-naczyniowe i nerkowe wynikające ze stosowania inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2i) oraz agonistów receptora peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1 RA) są dobrze udokumentowane u pacjentów z cukrzycą typu 2 (T2D). Jednak dane porównawcze dotyczące ryzyka nowotworów pozostają ograniczone.
Metody
Porównano ryzyko raka jasnokomórkowego nerki (RCC) i raka urotelialnego (UCC), dwóch nowotworów złośliwych o rosnącej zapadalności i niekorzystnym rokowaniu, u pacjentów z T2D rozpoczynających leczenie SGLT2i lub GLP-1 RA. Przeprowadzono porównawcze badanie kohortowe nowych użytkowników z zastosowaniem schematu emulacji docelowego badania, z wykorzystaniem bazy danych TriNetX z okresu od 1 czerwca 2014 roku do 31 maja 2024 roku. Włączono dorosłych z T2D, którzy rozpoczęli stosowanie SGLT2i, oraz tych, którzy rozpoczęli stosowanie GLP-1 RA. Pacjentów dopasowano w stosunku 1:1 na podstawie wskaźników skłonności uwzględniających wiek, płeć, rasę, status społeczno-ekonomiczny, czynniki związane ze stylem życia, korzystanie z opieki medycznej, choroby współistniejące, leki oraz wyniki badań laboratoryjnych. Wynikami były nowo rozpoznane RCC i UCC, analizowane za pomocą wykresów Kaplana-Meiera i regresji Coxa.
Wyniki
Po dopasowaniu w każdej grupie było 294 664 pacjentów, w tym 278 760 kobiet (47,3%), przy średnim wieku 59,3 roku, 377 312 osób rasy białej (64,0%), 117 542 osoby afroamerykańskie lub czarnoskóre (20,0%) i 29 750 osób pochodzenia azjatyckiego (5,1%). W trakcie średniego okresu obserwacji wynoszącego 44,2 miesiąca stosowanie SGLT2i wiązało się z mniejszą zapadalnością na RCC (1,07 vs 1,26 na 1000 pacjento-lat; hazard ratio [HR], 0,85; 95% przedział ufności [CI], 0,79-0,92) i UCC (0,89 vs 1,05 na 1000 pacjento-lat; HR, 0,85; 95% CI, 0,78-0,92) niż stosowanie GLP-1 RA. Analizy podgrup stratyfikowane według cech demograficznych i chorób współistniejących wykazały spójne wyniki.
Wnioski
Biorąc pod uwagę ustalone korzyści sercowo-nerkowe obu grup leków, uzyskane wyniki dostarczają porównawczych danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyka nowotworów, które uzasadniają dalsze badania.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




