Ryzyko udaru mózgu i krwawień przy stosowaniu doustnych leków przeciwkrzepliwych niebędących antagonistami witaminy K w niezastawkowym migotaniu przedsionków.
W badaniu kohortowym w systemie FDA Sentinel obejmującym >173 000 pacjentów z NVAF w wieku 21-64 lat stwierdzono, że rywaroksaban wiązał się z większą częstością dużych krwawień pozaczaszkowych (HR 1,91) i krwawień z przewodu pokarmowego (HR 1,92) w porównaniu z apiksabanem, bez różnicy w zakresie udaru zakrzepowo-zatorowego. Dabigatran wiązał się z większym ryzykiem udaru zakrzepowo-zatorowego niż rywaroksaban i apiksaban. Apiksaban miał najkorzystniejszy profil korzyści i szkód, co rozszerza wyniki z danych Medicare na młodszą populację z AF.
Cele
Porównanie dużych krwawień pozaczaszkowych (MEB), krwawień z przewodu pokarmowego (GIB), krwotoku śródczaszkowego (ICH) i udaru zakrzepowo-zatorowego u osób w wieku poniżej 65 lat stosujących doustne leki przeciwkrzepliwe niebędące antagonistami witaminy K (użytkownicy NOAC) z powodu niezastawkowego migotania przedsionków (NVAF). PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY BADANIA: To badanie kohortowe, wykorzystujące dane roszczeń dotyczących opieki zdrowotnej z okresu od października 2010 r. do lutego 2022 r. w systemie FDA Sentinel, obejmowało użytkowników NOAC w dawce standardowej (rywaroksaban, apiksaban i dabigatran) z NVAF w wieku 21 do 64 lat. Analizy przeprowadzono w okresie od grudnia 2022 r. do sierpnia 2023 r. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Hazard ratio (HR) i 95% CI oszacowano dla każdego wyniku (MEB, GIB, ICH i udar zakrzepowo-zatorowy) w porównaniach parami z ważeniem odwrotnym prawdopodobieństwem leczenia: rywaroksaban vs apiksaban, rywaroksaban vs dabigatran oraz dabigatran vs apiksaban.
Wyniki
Łącznie ponad 173 000 pacjentów (średni [SD] wiek 56,6 [7,23] roku; 27,5% kobiet; 72,5% mężczyzn) włączono do 3 kohort ekspozycji. Liczba użytkowników NOAC w poszczególnych porównaniach parami wynosiła: rywaroksaban (57 932) vs apiksaban (96 057), rywaroksaban (57 399) vs dabigatran (20 188) oraz dabigatran (20 163) vs apiksaban (96 668). Rywaroksaban wiązał się z większym ryzykiem MEB i GIB w porównaniu z apiksabanem (MEB: HR, 1,91; 95% CI, 1,56-2,34; GIB: HR, 1,92, 95% CI, 1,54-2,39), natomiast różnice w zapobieganiu udarowi zakrzepowo-zatorowemu nie były istotne (HR, 1,05; 95% CI, 0,77-1,44). Dabigatran wiązał się z większym ryzykiem udaru zakrzepowo-zatorowego (rywaroksaban vs dabigatran: HR, 0,61; 95% CI, 0,39-0,94; dabigatran vs apiksaban: HR, 1,74; 95% CI, 1,13-2,68).
Wnioski
Wyniki te sugerują, że u pacjentów w wieku poniżej 65 lat leczonych NOAC z powodu NVAF apiksaban wiązał się z najkorzystniejszym profilem korzyści i szkód. Chociaż wyniki sugerują, że rywaroksaban mógł zapewniać większą ochronę przed udarem mózgu niż dabigatran, wiązał się z większym ryzykiem krwawień niż apiksaban bez dodatkowej ochrony przed udarem. Większe ryzyko udaru zakrzepowo-zatorowego obserwowane przy stosowaniu dabigatranu u młodszych pacjentów sugeruje istotne różnice w skuteczności związane z wiekiem, które wymagają dalszych badań.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




