Patofizjologia, profilaktyka i postępowanie w mikronaczyniowej niedrożności wieńcowej.
Kliniczne stanowisko konsensusowe dotyczące patofizjologii, profilaktyki i postępowania w niedrożności mikrokrążenia (zjawisko „no-reflow”) po pierwotnej PCI w STEMI. Mimo terminowej rewaskularyzacji nieoptymalna reperfuzja mięśnia sercowego utrzymuje się nawet w 60% przypadków, z dużym ryzykiem niekorzystnej przebudowy LV, niewydolności serca i zgonu. Terapie farmakologiczne (dowieńcowa adenozyna, nitroprusydek) wykazują niejasną korzyść. Strategie niefarmakologiczne, takie jak niedokrwienne postkondycjonowanie, terapia tlenem przesyconym i mechaniczne odciążenie LV, są obiecujące, ale wymagają walidacji w dużych RCT. Stanowisko podkreśla potrzebę lepszej stratyfikacji ryzyka i nowych terapii ukierunkowanych na mikrokrążenie.
Podsumowanie
Chociaż szybka pierwotna przezskórna interwencja wieńcowa (PCI) zmniejsza śmiertelność u pacjentów z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI), obciążenie niewydolnością serca po zawale pozostaje znaczne i oczekuje się jego wzrostu. Istotnym czynnikiem jest nieoptymalna reperfuzja mięśnia sercowego, która utrzymuje się nawet w 60% przypadków przy terminowej rewaskularyzacji. Jest ona w dużej mierze wynikiem niedrożności mikrokrążenia i uszkodzenia niedokrwienno-reperfuzyjnego, kulminującego w zjawisku no-reflow, krytycznym czynniku rokowniczym związanym z zaburzonym gojeniem zawału, niekorzystną przebudową lewej komory oraz zwiększonym ryzykiem niewydolności serca i zgonu. No-reflow jest zjawiskiem złożonym i niejednorodnym, możliwym do zidentyfikowania za pomocą różnych technologii inwazyjnych i nieinwazyjnych. Gdy obserwuje się je po PCI, po wykluczeniu resztkowego zwężenia tętnicy nasierdziowej, wskazuje ono na słabą perfuzję mikrokrążenia i wymaga pilnego postępowania. Identyfikacja pacjentów wysokiego ryzyka i wdrażanie wczesnych ukierunkowanych interwencji są niezbędne do poprawy wyników. Terapie farmakologiczne, w tym dowieńcowa adenozyna i nitroprusydek, wykazały niejasną korzyść w poprawie przepływu w mikrokrążeniu. Strategie niefarmakologiczne, takie jak niedokrwienne postkondycjonowanie, dowieńcowa terapia tlenem przesyconym, trombektomia z użyciem stent-retrievera i mechaniczne odciążenie lewej komory, okazały się obiecujące, ale wymagają dalszej walidacji w dużych badaniach klinicznych. Niniejsze kliniczne stanowisko konsensusowe podsumowuje obecne strategie profilaktyki i leczenia no-reflow i podkreśla potrzebę lepszej stratyfikacji ryzyka oraz nowych terapii ukierunkowanych na mikrokrążenie. Zajęcie się tą utrzymującą się i istotną niezaspokojoną potrzebą kliniczną jest kluczowe dla poprawy opieki nad pacjentami ze STEMI i dla łagodzenia jego odległych powikłań, w tym niewydolności serca i zgonu.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.