Koroner mikrovasküler obstrüksiyonun patofizyolojisi, önlenmesi ve yönetimi.
STEMI'de primer PKG sonrasında mikrovasküler obstrüksiyonun ('no-reflow') patofizyolojisi, önlenmesi ve yönetimine ilişkin klinik uzlaşı bildirisi. Zamanında revaskülarizasyona rağmen, olguların %60'a kadarında suboptimal miyokardiyal reperfüzyon sürmekte, bu da advers LV yeniden şekillenmesi, kalp yetmezliği ve ölüm için önemli bir risk oluşturmaktadır. Farmakolojik tedavilerin (intrakoroner adenozin, nitroprussid) yararı belirsizdir. Farmakolojik olmayan stratejiler (iskemik postkondisyonlama, süperdoymuş oksijen tedavisi, mekanik LV yük boşaltma) umut vaat etmekte, ancak büyük ölçekli RKÇ doğrulaması gerektirmektedir. Bildiri, daha iyi risk sınıflamasına ve mikrovaskülatürü hedefleyen yeni tedavilere duyulan gereksinimin altını çizmektedir.
Özet
Hızlı primer perkütan koroner girişim (PKG), ST yükselmeli miyokard enfarktüsü (STEMI) hastalarında mortaliteyi azaltsa da, enfarktüs sonrası kalp yetmezliği yükü hâlâ önemli olup artması beklenmektedir. Önemli bir katkıda bulunan etken, zamanında revaskülarizasyonla bile olguların %60'a kadarında süren suboptimal miyokardiyal reperfüzyondur. Bu durum büyük ölçüde mikrovasküler obstrüksiyondan ve iskemi-reperfüzyon hasarından kaynaklanmakta, bozulmuş enfarktüs iyileşmesi, advers sol ventrikül yeniden şekillenmesi ve kalp yetmezliği ile ölüm riskinde artışla ilişkili kritik bir prognostik faktör olan no-reflow fenomeniyle sonuçlanmaktadır. No-reflow karmaşık ve heterojen bir olgu olup farklı invaziv ve invaziv olmayan teknolojilerle saptanabilir. PKG sonrasında, rezidüel epikardiyal darlık dışlandıktan sonra gözlendiğinde, kötü mikrovasküler perfüzyonu göstermekte ve acil yönetim gerektirmektedir. Yüksek riskli hastaların belirlenmesi ve erken hedefli müdahalelerin uygulanması, sonuçların iyileştirilmesi için gereklidir. İntrakoroner adenozin ve nitroprussid dahil farmakolojik tedavilerin mikrovasküler akımı iyileştirmedeki yararı belirsiz bulunmuştur. İskemik postkondisyonlama, intrakoroner süperdoymuş oksijen tedavisi, stent-retriever trombektomisi ve mekanik sol ventrikül yük boşaltma gibi farmakolojik olmayan stratejiler umut vaat etmiş, ancak büyük ölçekli klinik çalışmalarda daha fazla doğrulama gerektirmektedir. Bu klinik uzlaşı bildirisi, no-reflow'un önlenmesi ve tedavisine yönelik güncel stratejileri özetlemekte ve geliştirilmiş risk sınıflamasına ve mikrovaskülatürü hedefleyen yeni tedavilere duyulan gereksinimin altını çizmektedir. Bu kalıcı ve önemli karşılanmamış klinik gereksinimin ele alınması, STEMI hastalarının bakımının iyileştirilmesi ve kalp yetmezliği ile mortalite dahil uzun vadeli komplikasyonlarının hafifletilmesi için çok önemlidir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.