PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Zależny od wieku związek między niewydolnością serca a ryzykiem udaru mózgu w migotaniu przedsionków

Ogólnokrajowe badanie kohortowe.

Ogólnokrajowe fińskie retrospektywne badanie kohortowe (FinACAF) obejmujące 229 565 pacjentów z nowo rozpoznanym migotaniem przedsionków (AF) w latach 2007-2018. Częstość występowania niewydolności serca była znacznie większa u starszych niż u młodszych pacjentów (38,7% vs 4,3%). Względny związek między niewydolnością serca a udarem niedokrwiennym zależał od wieku: u pacjentów w wieku <60 lat iloraz częstości zachorowań wynosił ≥2,0, a w najstarszej grupie zmniejszał się do ≈1,0 (p < 0,001 dla interakcji). Skorygowana bezwzględna różnica we wskaźniku zdarzeń pozostawała stała i wynosiła ≈1 zdarzenie na 100 pacjentolat we wszystkich kategoriach wiekowych. Wyniki przemawiają za nadaniem większego znaczenia niewydolności serca przy podejmowaniu decyzji o doustnej antykoagulacji u młodszych pacjentów z AF: współistniejąca HF ma w tej grupie większe znaczenie rokownicze niż u starszych pacjentów.

Wstęp

Migotanie przedsionków (AF) jest istotnym czynnikiem przyczyniającym się do udaru niedokrwiennego, a ryzyko zależy od wieku i chorób współistniejących. Wiek jest najsilniejszym czynnikiem ryzyka i wydaje się modyfikować również inne, takie jak choroba naczyń i płeć żeńska. Dane dotyczące jego wpływu na pozostałe kluczowe czynniki ryzyka pozostają jednak ograniczone. Przeprowadzono ogólnokrajowe retrospektywne badanie kohortowe w celu oceny, czy związek między niewydolnością serca (HF) a udarem niedokrwiennym u pacjentów z AF zależy od wieku.

Metody

Badanie FinACAF (Finnish Anticoagulation in Atrial Fibrillation) obejmuje wszystkich pacjentów z AF w Finlandii w latach 2007-2018. Dane zebrano z rejestrów opieki zdrowotnej obejmujących wszystkie poziomy opieki. Obliczono ilorazy częstości zachorowań na udar, porównując pacjentów z HF z pacjentami bez HF w całym spektrum wieku.

Wyniki

Zidentyfikowano 229 565 pacjentów z nowo rozpoznanym AF. Częstość występowania HF była większa wśród starszych pacjentów w porównaniu z młodszymi (odpowiednio 38,7% wobec 4,3%). Związek między HF a udarem niedokrwiennym był najsilniejszy wśród młodszych pacjentów (iloraz częstości zachorowań ≥2,0 dla osób w wieku <60 lat) i stopniowo słabł wraz z wiekiem, zbliżając się do ilorazu częstości zachorowań ≈1,0 w najstarszej grupie (p < 0,001 dla interakcji między wiekiem a ilorazem częstości zachorowań). Skorygowana bezwzględna różnica wskaźników między pacjentami z HF i bez HF pozostawała stała i wynosiła ≈1 zdarzenie na 100 pacjentolat we wszystkich kategoriach wiekowych.

Wnioski

HF była silniej związana z udarem niedokrwiennym u młodszych pacjentów niż u starszych osób z AF, co podkreśla znaczenie uwzględniania HF przy podejmowaniu decyzji o doustnej antykoagulacji, szczególnie u młodszych pacjentów.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski