Zator tętnic wieńcowych w migotaniu przedsionków
Odrębny fenotyp wysokiego ryzyka z utrzymującym się ryzykiem zakrzepowo-zatorowym mimo antykoagulacji.
Retrospektywne badanie kohortowe (Chiny, 2014-2023, n=4777 chorych z ostrym zawałem mięśnia sercowego), w którym zator tętnic wieńcowych (CE) rozpoznawano w trzyetapowym procesie walidacji (kryteria Shibata, angiograficzne laboratorium referencyjne, ostateczna adjudykacja). Pacjentów podzielono na grupy: CE z AF (n=78), AMI niezwiązany z CE z AF (n=205) oraz AMI niezwiązany z CE bez AF (n=3937), z zastosowaniem ważenia nakładania na podstawie wskaźnika skłonności. CE odpowiadał za 1,6% wszystkich AMI i 14,7-27,6% AMI związanych z AF. W porównaniu z AMI niezwiązanym z CE bez AF, u pacjentów z CE i AF stwierdzono istotnie większą śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny (aHR 1,77; 95% CI 1,15-2,71) oraz większą częstość udaru niedokrwiennego (aHR 4,45; 95% CI 2,34-8,45), mimo że 79,2% z nich otrzymywało leczenie przeciwkrzepliwe w dawce terapeutycznej. CE w AF jest zatem niedostatecznie rozpoznawanym fenotypem wysokiego ryzyka z utrzymującym się ryzykiem zakrzepowo-zatorowym. Autorzy zalecają wielomodalne obrazowanie, reperfuzję ukierunkowaną na zator oraz optymalizację leczenia przeciwzakrzepowego, w tym NOAC w standardowej dawce.
Wstęp
Zator tętnic wieńcowych (CE) jest niedostatecznie rozpoznawaną przyczyną ostrego zawału mięśnia sercowego (AMI) u pacjentów z migotaniem przedsionków (AF). Brakuje przeznaczonych dla tej sytuacji wytycznych postępowania z powodu ograniczonych dowodów.
Metody
W tym retrospektywnym badaniu kohortowym wykorzystano rutynowo gromadzoną elektroniczną dokumentację medyczną oraz regionalne dane z rejestru zgonów ze szpitala trzeciego poziomu referencyjności w Chinach (2014-2023). Wśród 4777 pacjentów z AMI CE rozpoznawano w trzyetapowym procesie walidacji: zmodyfikowane kryteria Shibata, zaślepiona ocena w angiograficznym laboratorium referencyjnym oraz ostateczna adjudykacja. Pacjentów podzielono na 3 grupy: CE z AF (n=78), AMI niezwiązany z CE z AF (n=205) oraz AMI niezwiązany z CE bez AF (n=3937). Do wyrównania wyjściowych zmiennych towarzyszących zastosowano ważenie nakładania oparte na wskaźniku skłonności, a do porównawczych analiz wyników wykorzystano ważone modele proporcjonalnego hazardu Coxa z analizą ryzyk konkurujących.
Wyniki
CE odpowiadał za 1,6% (95% CI 1,3%-2,0%) wszystkich przypadków AMI i występował w 14,7% do 27,6% AMI związanych z AF. W porównaniu z pacjentami z AMI niezwiązanym z CE bez AF, u pacjentów z CE i AF stwierdzono istotnie większe ryzyko śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny (hazard ratio [HR] ważone nakładaniem 1,77 [95% CI 1,15-2,71]) oraz udaru niedokrwiennego (HR ważone nakładaniem 4,45 [95% CI 2,34-8,45]), mimo że 79,2% otrzymywało leczenie przeciwkrzepliwe w dawce terapeutycznej.
Wnioski
CE powikłający AF stanowi fenotyp wysokiego ryzyka, charakteryzujący się dużym utrzymującym się ryzykiem zakrzepowo-zatorowym mimo antykoagulacji. Zaproponowano zintegrowaną strategię postępowania do przyszłych badań, obejmującą wielomodalne obrazowanie, reperfuzję ukierunkowaną na zator oraz optymalizację leczenia przeciwzakrzepowego, w tym doustnych antykoagulantów niebędących antagonistami witaminy K w standardowej dawce. REJESTRACJA: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Unikalny identyfikator: NCT06845956.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




