Αναδρομική μελέτη κοόρτης (Κίνα, 2014-2023, n=4.777 ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου) κατά την οποία η στεφανιαία εμβολή (CE) διαγνώστηκε μέσω μιας διαδικασίας επικύρωσης τριών βημάτων (κριτήρια Shibata, κεντρικό εργαστήριο αγγειογραφίας, τελική επιμέλεια). Οι ασθενείς ομαδοποιήθηκαν ως εξής: CE με κολπική μαρμαρυγή (n=78), οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου χωρίς CE με κολπική μαρμαρυγή (n=205) και οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου χωρίς CE και χωρίς κολπική μαρμαρυγή (n=3.937), με χρήση σταθμίωσης επικάλυψης propensity score. Η CE αποτελούσε το 1,6% όλων των περιστατικών οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου και το 14,7-27,6% των περιστατικών οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου που σχετίζονται με κολπική μαρμαρυγή. Σε σύγκριση με τους ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου χωρίς CE και χωρίς κολπική μαρμαρυγή, οι ασθενείς με CE και κολπική μαρμαρυγή παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερη θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία (aHR 1,77· 95% CI 1,15-2,71) και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (aHR 4,45· 95% CI 2,34-8,45), παρά το ότι το 79,2% λάμβανε θεραπευτική αντιπηκτική αγωγή. Η CE σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή αποτελεί επομένως ένα υποεκτιμώμενο φαινότυπο υψηλού κινδύνου με υπολειπόμενο θρομβοεμβολικό κίνδυνο. Οι συγγραφείς προτείνουν την πολυτροπική απεικόνιση, την επαναγγείωση με στόχο την εμβολή και τη βελτιστοποίηση της αντιθρομβωτικής αγωγής, συμπεριλαμβανομένων των DOACs σε τυπική δόση.
Η στεφανιαία εμβολή (CE) αποτελεί μια υποεκτιμώμενη αιτία οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ). Δεν υπάρχουν εξειδικευμένες κατευθυντήριες οδηγίες διαχείρισης λόγω περιορισμένων δεδομένων.
Η παρούσα αναδρομική μελέτη κοόρτης αξιοποίησε ηλεκτρονικά αρχεία υγείας και δεδομένα από το περιφερειακό μητρώο θανάτων, που συλλέγονται ρουτίνας, από ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο στην Κίνα (2014-2023). Από τους 4.777 ασθενείς με ΟΕΜ, η διάγνωση της CE έγινε με μια διαδικασία επικύρωσης 3 σταδίων: τροποποιημένα κριτήρια Shibata, τυφλή αξιολόγηση από κεντρικό εργαστήριο αγγειογραφίας και τελική επιμέρους αξιολόγηση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 3 ομάδες: CE με ΚΜ (n=78), ΟΕΜ χωρίς CE με ΚΜ (n=205) και ΟΕΜ χωρίς CE χωρίς ΚΜ (n=3937). Χρησιμοποιήθηκε σταθμισμένη επικάλυψη με βάση τους πόνους τάσης (propensity scores) για την ισορρόπηση των βασικών συσχετιζόμενων μεταβλητών και εφαρμόστηκαν σταθμισμένα μοντέλα Cox αναλογικού κινδύνου με ανάλυση ανταγωνιστικών κινδύνων για τις συγκριτικές αναλύσεις των αποτελεσμάτων.
Η CE αποτελούσε το 1,6% (95% ΔΙ, 1,3%-2,0%) όλων των περιστατικών ΟΕΜ και παρούσα σε 14,7% έως 27,6% των ΟΕΜ που σχετίζονται με ΚΜ. Σε σύγκριση με τους ασθενείς με ΟΕΜ χωρίς CE και χωρίς ΚΜ, αυτοί με CE και ΚΜ είχαν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία (σταθμισμένη επικάλυψη λόγος κινδύνου [HR], 1,77 [95% ΔΙ, 1,15-2,71]) και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (σταθμισμένη επικάλυψη HR, 4,45 [95% ΔΙ, 2,34-8,45]), παρά το ότι το 79,2% λάμβανε θεραπευτική αντιπηκτική αγωγή.
Η CE που επιπλέκει σε ΚΜ αποτελεί ένα φαινότυπο υψηλού κινδύνου, που χαρακτηρίζεται από υψηλό υπολειπόμενο θρομβοεμβολικό κίνδυνο παρά την αντιπηκτική αγωγή. Προτείνεται μια ολοκληρωμένη στρατηγική διαχείρισης για μελλοντική διερεύνηση, η οποία περιλαμβάνει πολυτροπική απεικόνιση, επαναγγείωση στοχευμένη στην εμβολή και βελτιστοποίηση της αντιθρομβωτικής αγωγής, συμπεριλαμβανομένων των άμεσων στοματικών αντιπηκτικών σε τυπική δόση. ΕΓΓΡΑΦΗ: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός: NCT06845956.
