Ολλανδική παρατηρητική μελέτη των επαφών πρωτοβάθμιας φροντίδας εκτός ωραρίου λειτουργίας (OHS-PC) για οξεία δύσπνοια (Σεπτέμβριος 2020-Αύγουστος 2021). Από τις 1.833 κλήσεις, οι 102 (5,1%) αφορούσαν ασθενείς στους οποίους η καρδιακή ανεπάρκεια θεωρήθηκε ως αιτία (μέση ηλικία 79,6 έτη, 53% γυναίκες). Οι 10 (9,8%) παραπέμφθηκαν απευθείας στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ). Από τους υπόλοιπους 92, το 60,8% αξιολογήθηκε με επίσκεψη στο σπίτι, το 14,7% στην κλινική και το 14,7% μέσω τηλεφωνικής συμβουλής. Στη συνέχεια, το 44,6% παραπέμφθηκε στο ΤΕΠ και το 42,4% έλαβε βρόχειες διουρητικές αγωγές στο σπίτι (νέα ή προσαρμοσμένης δόσης). Από τους 51 ασθενείς που παραπέμφθηκαν στο ΤΕΠ, το 82,4% νοσηλεύτηκαν. Η θνησιμότητα από κάθε αιτία στους 6 μήνες ήταν 32,3%. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια στην πρωτοβάθμια φροντίδα εκτός ωραρίου λειτουργίας αποτελούν μια υποομάδα υψηλού κινδύνου με σημαντική ετερογένεια στην πορεία φροντίδας, γεγονός που είναι σημαντικό για την ταξινόμηση και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στις υπηρεσίες οξείας φροντίδας στην πρωτοβάθμια περίθαλψη.
Ελάχιστα είναι γνωστά σχετικά με τη διαχείριση και τις τροχιές της νόσου των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) στο προνοσοκομειακό περιβάλλον όταν παρουσιάζουν επιδεινούμενα συμπτώματα. Η δύσπνοια (ΔΝ) αποτελεί κύριο λόγο επικοινωνίας με την πρωτοβάθμια φροντίδα εκτός ωραρίου λειτουργίας (OHS-PC). Σκοπός μας είναι να περιγράψουμε τις τροχιές φροντίδας αυτών των ασθενών με ΚΑ στην OHS-PC με επιδεινούμενη ΔΝ και να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα στους 6 μήνες όσον αφορά τη θνητότητα και τις νοσηρείες.
Συμπεριλάβαμε ασθενείς που επικοινώνησαν με την ολλανδική OHS-PC για ΔΝ μεταξύ Σεπτεμβρίου 2020 και Αυγούστου 2021. Επιλέξαμε εκείνους στους οποίους η ΚΑ θεωρήθηκε ότι ήταν η αιτία της επίσκεψης και της περαιτέρω κλινικής αξιολόγησης. Εφαρμόσαμε περιγραφικές αναλύσεις για να χαρακτηρίσουμε αυτούς τους ασθενείς και τις τροχιές της νόσου τους μετά από αυτή την επαφή με την OHS-PC και συγκρίναμε τους ασθενείς που παραπέμφθηκαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) με εκείνους που παρέμειναν στην πρωτοβάθμια φροντίδα.
Από τις 1833 κλήσεις για ΔΝ, οι 102 (5,1%) αφορούσαν ασθενείς με ΚΑ, οι οποίοι είχαν μέσο όρο ηλικίας 79,6 ± 11,1 έτη και το 53% ήταν γυναίκες. Δέκα (9,8%) ασθενείς παραπέμφθηκαν απευθείας στο ΤΕΠ. Οι υπόλοιποι 92 (90,2%) αξιολογήθηκαν αρχικά από γενικό ιατρό (ΓΙ): οι 62 (60,8%) έλαβαν επίσκεψη στο σπίτι, οι 15 (14,7%) εξετάστηκαν στην κλινική της OHS-PC και οι 15 (14,7%) έλαβαν μόνο τηλεφωνική συμβουλή. Από αυτούς τους 92 ασθενείς, οι 41 (44,6%) παραπέμφθηκαν στη συνέχεια στο ΤΕΠ και οι 39 (42,4%) παρέμειναν στο σπίτι και έλαβαν κυκλικές διουρητικές ουσίες (νέα έναρξη ή αύξηση δόσης). Από τους 51 ασθενείς που παραπέμφθηκαν στο ΤΕΠ (απευθείας ή μετά από αξιολόγηση από τον ΓΙ), οι 42 ασθενείς (82,4%, τιμή P < 0,001) νοσηλεύτηκαν. Η θνητότητα από όλους τους αιτίους στους 6 μήνες για τους 102 ασθενείς ήταν 32,3%.
Στην OHS-PC, μία στις είκοσι επικοινωνίες για ΔΝ αφορά ασθενή με ΚΑ ο οποίος έχει υψηλό κίνδυνο θνητότητας στους 6 μήνες. Οι ασθενείς παραπέμφθηκαν απευθείας στο νοσοκομείο ή έλαβαν έναρξη ή προσαύξηση της δόσης κυκλικών διουρητικών.
