Düşük riskli hastalarda balonla genişleyen kapakla transkateter aort kapak replasmanı.
PARTNER 3 çalışması, cerrahi riski düşük olan şiddetli aort darlığı hastalarında balonla genişleyen kapakla yapılan TAVR'ın, 1. yılda ölüm, inme veya yeniden hastaneye yatıştan oluşan bileşik sonlanım noktası açısından cerrahiden üstün olduğunu göstermiştir. Bu dönüm noktası niteliğindeki sonuç, Evolut Low Risk ile birlikte, TAVR'ı aort darlığı olan hemen tüm hastalarda cerrahiye uygulanabilir bir alternatif olarak yerleştirmiştir.
Arka plan
Cerrahi ile ölüm riski orta veya yüksek olan aort darlığı hastalarında, transkateter aort kapak replasmanı (TAVR) ile cerrahi aort kapak replasmanı arasında majör sonuçlar benzerdir. Düşük riskli hastalarda iki girişimin karşılaştırılmasına ilişkin yeterli kanıt yoktur.
Yöntemler
Şiddetli aort darlığı olan ve cerrahi riski düşük hastalar, transfemoral yoldan balonla genişleyen kapak yerleştirilen TAVR veya cerrahi uygulanmak üzere randomize edildi. Birincil sonlanım noktası, 1. yılda ölüm, inme veya yeniden hastaneye yatıştan oluşan bir bileşikti. Hem non-inferiorite testi (önceden belirlenmiş 6 yüzde puanlık marjla) hem de üstünlük testi, tedavi edilen popülasyonda yapıldı.
Bulgular
71 merkezde 1000 hasta randomizasyona alındı. Hastaların ortalama yaşı 73 idi ve Society of Thoracic Surgeons risk skorunun ortalaması %1,9 idi (skorlar 0 ile %100 arasında değişmekte olup yüksek skorlar girişimden sonraki 30 gün içinde daha yüksek ölüm riskini göstermektedir). Birincil bileşik sonlanım noktası oranının Kaplan-Meier tahmini 1. yılda TAVR grubunda cerrahi grubuna kıyasla anlamlı olarak daha düşüktü (%8,5 ve %15,1; mutlak fark, -6,6 yüzde puan; %95 güven aralığı [GA], -10,8 ile -2,5; non-inferiorite için P < 0,001; tehlike oranı, 0,54; %95 GA, 0,37 ile 0,79; üstünlük için P = 0,001). 30. günde TAVR, cerrahiye kıyasla daha düşük inme oranıyla (P = 0,02), daha düşük ölüm veya inme oranlarıyla (P = 0,01) ve yeni başlangıçlı atriyal fibrilasyon oranıyla (P < 0,001) sonuçlandı. TAVR ayrıca cerrahiye kıyasla daha kısa bir indeks hastane yatışıyla (P < 0,001) ve 30. günde kötü bir tedavi sonucu (ölüm veya düşük Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire skoru) riskinin daha düşük olmasıyla (P < 0,001) sonuçlandı. Majör vasküler komplikasyonlar, yeni kalıcı pacemaker implantasyonları veya orta ya da şiddetli paravalvüler regürjitasyon açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu.
Sonuçlar
Cerrahi riski düşük olan şiddetli aort darlığı hastalarında, 1. yılda ölüm, inme veya yeniden hastaneye yatıştan oluşan bileşiğin oranı TAVR ile cerrahiye kıyasla anlamlı olarak daha düşüktü. (Edwards Lifesciences tarafından finanse edilmiştir; PARTNER 3 ClinicalTrials.gov numarası, NCT02675114.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




