Tip 2 diyabette dulaglutid ve kardiyovasküler sonuçlar (REWIND)
çift kör, randomize, plasebo kontrollü bir çalışma.
REWIND çalışması, haftada bir uygulanan dulaglutidin, tip 2 diyabetli hastalarda, birincil korunma düzeyindeki önemli bir oran dahil, kardiyovasküler ölüm, ölümcül olmayan Mİ ve ölümcül olmayan inmeden oluşan bileşiği azalttığını göstermiştir. Bu, GLP-1 reseptör agonistlerine ilişkin kanıtı daha düşük riskli, daha temsili bir diyabet popülasyonuna genişletmiştir.
Arka plan
Üç farklı glukagon benzeri peptid-1 (GLP-1) reseptör agonisti, yüksek glikolize hemoglobin A1c (HbA1c) konsantrasyonları olan yüksek kardiyovasküler riskli tip 2 diyabetli kişilerde kardiyovasküler sonuçları azaltmaktadır. GLP-1 reseptör agonisti dulaglutidin, daha önce kardiyovasküler hastalığı olan ve olmayan ve geniş bir glisemik kontrol aralığına sahip tip 2 diyabetli bireylerin mevcut antihiperglisemik rejimlerine eklendiğinde majör advers kardiyovasküler olaylar üzerindeki etkisini değerlendirdik.
Yöntemler
Bu çok merkezli, randomize, çift kör, plasebo kontrollü çalışma 24 ülkede 371 merkezde yürütüldü. Daha önce kardiyovasküler olay geçirmiş veya kardiyovasküler risk faktörleri olan, en az 50 yaşında tip 2 diyabetli erkekler ve kadınlar (1:1) haftalık subkutan dulaglutid enjeksiyonu (1,5 mg) veya plasebo almak üzere randomize edildi. Randomizasyon, merkeze göre tabakalandırılarak bilgisayar tarafından üretilen rastgele bir kodla yapıldı. Tüm araştırmacılar ve katılımcılar tedavi atamasından habersizdi. Katılımcılar, ortaya çıkan kardiyovasküler ve diğer ciddi klinik sonuçlar açısından en az 6 ayda bir takip edildi. Birincil sonuç, tedavi niyeti popülasyonunda değerlendirilen, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü, ölümcül olmayan inme veya kardiyovasküler nedenlere (bilinmeyen nedenler dahil) bağlı ölümden oluşan bileşik sonlanım noktasının ilk görülmesiydi. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'da, NCT01394952 numarasıyla kayıtlıdır.
Bulgular
18 Ağustos 2011 ile 14 Ağustos 2013 arasında 9901 katılımcı (ortalama yaş 66,2 yıl [SS 6,5], ortanca HbA1c %7,2 [IQR 6,6-8,1], 4589 [%46,3] kadın) kaydedildi ve dulaglutid (n=4949) veya plasebo (n=4952) almak üzere randomize edildi. Ortanca 5,4 yıllık takip sırasında (IQR 5,1-5,9), birincil bileşik sonuç dulaglutid grubunda 594 (%12,0) katılımcıda, 100 kişi-yılında 2,4 görülme hızıyla ve plasebo grubunda 663 (%13,4) katılımcıda, 100 kişi-yılında 2,7 görülme hızıyla ortaya çıktı (tehlike oranı [HR] 0,88, %95 GA 0,79-0,99; p=0,026). Tüm nedenlere bağlı mortalite gruplar arasında farklı değildi (dulaglutid grubunda 536 [%10,8], plasebo grubunda 592 [%12,0]; HR 0,90, %95 GA 0,80-1,01; p=0,067). Dulaglutid atanan 2347 (%47,4) katılımcı takip sırasında gastrointestinal bir advers olay bildirirken, plasebo atanan 1687 (%34,1) katılımcı bildirdi (p<0,0001).
Sonuçlar
Dulaglutid, daha önce kardiyovasküler hastalığı veya kardiyovasküler risk faktörleri olan, orta yaşlı ve yaşlı tip 2 diyabetli kişilerde glisemik kontrolün yönetimi için düşünülebilir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




