TR
Giriş yap

Literatür ·

Tip 2 diyabetli hastalarda ertugliflozin ile kardiyovasküler sonuçlar.

VERTIS CV çalışması, tip 2 diyabetli ve yerleşik aterosklerotik hastalığı olan hastalarda ertugliflozinin kardiyovasküler güvenliğini (non-inferiorite) doğrulamış, ancak MACE azaltılmasında üstünlük göstermemiştir. Bu sonuç, ertugliflozini SGLT2 inhibitörü sınıfı içinde empagliflozin ve kanagliflozinden ayırmıştır.

Arka plan

Sodyum-glukoz kotransporter 2 inhibitörü olan ertugliflozinin kardiyovasküler etkileri belirlenmemiştir.

Yöntemler

Çok merkezli, çift kör bir çalışmada, tip 2 diyabetli ve aterosklerotik kardiyovasküler hastalığı olan hastalar günde bir kez 5 mg veya 15 mg ertugliflozin ya da plasebo almak üzere randomize edildi. İki ertugliflozin doz grubunun verileri analiz için birleştirildiğinde, birincil amaç, birincil sonuç olan majör advers kardiyovasküler olaylar (kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü veya ölümcül olmayan inme bileşiği) açısından ertugliflozinin plaseboya göre non-inferioritesini göstermekti. Non-inferiorite sınırı 1,3 idi (majör advers kardiyovasküler olaylar için tehlike oranının [ertugliflozin ve plasebo karşılaştırması] %95,6 güven aralığının üst sınırı). İlk temel ikincil sonuç, kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm veya kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış bileşiğiydi.

Bulgular

Toplam 8246 hasta randomize edildi ve ortalama 3,5 yıl izlendi. En az bir doz ertugliflozin veya plasebo alan 8238 hasta arasında, majör advers kardiyovasküler olay ertugliflozin grubunda 5493 hastanın 653'ünde (%11,9), plasebo grubunda ise 2745 hastanın 327'sinde (%11,9) görüldü (tehlike oranı, 0,97; %95,6 güven aralığı [GA], 0,85 ila 1,11; non-inferiorite için P < 0,001). Kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm veya kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış, ertugliflozin grubunda 5499 hastanın 444'ünde (%8,1), plasebo grubunda ise 2747 hastanın 250'sinde (%9,1) görüldü (tehlike oranı, 0,88; %95,8 GA, 0,75 ila 1,03; üstünlük için P = 0,11). Kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm için tehlike oranı 0,92 (%95,8 GA, 0,77 ila 1,11), renal nedenlere bağlı ölüm, renal replasman tedavisi veya serum kreatinin düzeyinin iki katına çıkması için tehlike oranı ise 0,81 idi (%95,8 GA, 0,63 ila 1,04). Ampütasyon, 5 mg ertugliflozin dozunu alan 54 hastada (%2,0) ve 15 mg dozunu alan 57 hastada (%2,1) uygulanırken, plasebo alan 45 hastada (%1,6) uygulandı.

Sonuçlar

Tip 2 diyabetli ve aterosklerotik kardiyovasküler hastalığı olan hastalar arasında, majör advers kardiyovasküler olaylar açısından ertugliflozin plaseboya göre non-inferior bulundu. (Merck Sharp & Dohme ve Pfizer tarafından finanse edilmiştir; VERTIS CV ClinicalTrials.gov numarası, NCT01986881.).

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal