Η μελέτη VERTIS CV επιβεβαίωσε την καρδιαγγειακή ασφάλεια (μη κατωτερότητα) της ερτουγλιφλοζίνης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και εγκατεστημένη αθηροσκληρωτική νόσο, αλλά δεν απέδειξε υπεροχή στη μείωση του MACE. Το αποτέλεσμα διαφοροποίησε την ερτουγλιφλοζίνη από την εμπαγλιφλοζίνη και την καναγλιφλοζίνη εντός της κατηγορίας αναστολέων SGLT2.
Οι καρδιαγγειακές επιδράσεις της ερτουγλιφλοζίνης, ενός αναστολέα του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης 2, δεν έχουν τεκμηριωθεί.
Σε μια πολυκεντρική, διπλά τυφλή μελέτη, κατανείμαμε τυχαία ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και εγκατεστημένη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο να λάβουν 5 mg ή 15 mg ερτουγλιφλοζίνης ή εικονικό φάρμακο μία φορά ημερησίως. Με τα δεδομένα από τις δύο ομάδες δόσης ερτουγλιφλοζίνης συνδυασμένα για ανάλυση, ο πρωταρχικός στόχος ήταν να αποδειχθεί η μη κατωτερότητα της ερτουγλιφλοζίνης έναντι του εικονικού φαρμάκου όσον αφορά το πρωτεύον αποτέλεσμα, σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα (ένα σύνθετο σημείο θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου). Το περιθώριο μη κατωτερότητας ήταν 1,3 (άνω όριο διαστήματος εμπιστοσύνης 95,6% για τον λόγο κινδύνου [ερτουγλιφλοζίνη έναντι εικονικού φαρμάκου] για σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα). Το πρώτο βασικό δευτερεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο σημείο θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια ή νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.
Συνολικά 8.246 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν και παρακολουθήθηκαν για μέση διάρκεια 3,5 ετών. Μεταξύ 8.238 ασθενών που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση ερτουγλιφλοζίνης ή εικονικού φαρμάκου, σοβαρό ανεπιθύμητο καρδιαγγειακό συμβάν εμφανίστηκε σε 653 από τους 5.493 ασθενείς (11,9%) στην ομάδα ερτουγλιφλοζίνης και σε 327 από τους 2.745 ασθενείς (11,9%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,97· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95,6%, 0,85 έως 1,11· P<0,001 για μη κατωτερότητα). Θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια ή νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας εμφανίστηκε σε 444 από τους 5.499 ασθενείς (8,1%) στην ομάδα ερτουγλιφλοζίνης και σε 250 από τους 2.747 ασθενείς (9,1%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,88· ΔΕ 95,8%, 0,75 έως 1,03· P = 0,11 για υπεροχή). Ο λόγος κινδύνου για θάνατο από καρδιαγγειακά αίτια ήταν 0,92 (ΔΕ 95,8%, 0,77 έως 1,11), και ο λόγος κινδύνου για θάνατο από νεφρικά αίτια, νεφρική υποκατάσταση, ή διπλασιασμό του επιπέδου κρεατινίνης ορού ήταν 0,81 (ΔΕ 95,8%, 0,63 έως 1,04). Ακρωτηριασμοί πραγματοποιήθηκαν σε 54 ασθενείς (2,0%) που έλαβαν τη δόση των 5 mg ερτουγλιφλοζίνης και σε 57 ασθενείς (2,1%) που έλαβαν τη δόση των 15 mg, σε σύγκριση με 45 ασθενείς (1,6%) που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Μεταξύ ασθενών με διαβήτη τύπου 2 και αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, η ερτουγλιφλοζίνη δεν ήταν κατώτερη του εικονικού φαρμάκου όσον αφορά τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα. (Χρηματοδοτήθηκε από τις Merck Sharp & Dohme και Pfizer· αριθμός ClinicalTrials.gov της VERTIS CV, NCT01986881.)
