Diyabetik olmayan, ejeksiyon fraksiyonu azalmış kalp yetmezliği hastalarında empagliflozinin randomize çalışması.
Diyabetik olmayan hastalardaki bu EMPEROR-Reduced alt analizi, empagliflozinin diyabet durumundan bağımsız olarak kardiyovasküler ölümü ve kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışı azalttığını doğrulamıştır. Bulgu, SGLT2 inhibitörlerinin glisemik endikasyondan bağımsız olarak kalp yetmezliğinde ruhsatlandırılması açısından belirleyici olmuştur.
Arka plan
Büyük klinik çalışmalar, sodyum-glukoz kotransporter 2 inhibitörlerinin diyabetli ve ejeksiyon fraksiyonu azalmış kalp yetmezliği (HFrEF) olan hastalardaki yararlarını ortaya koymuştur. Klinik sonuçlardaki erken ve anlamlı iyileşme muhtemelen hiperglisemideki azalmanın ötesindeki etkilerle açıklanmaktadır.
Amaçlar
Bu çalışmanın amacı, diyabetik olmayan HFrEF hastalarında empagliflozinin sol ventrikül (LV) fonksiyonu ve hacimleri, fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi (YK) üzerindeki etkisini değerlendirmekti.
Yöntemler
Bu çift kör, plasebo kontrollü çalışmada, diyabetik olmayan HFrEF hastaları (n = 84) 6 ay boyunca günde 10 mg empagliflozin veya plasebo almak üzere randomize edildi. Birincil sonlanım noktası, kardiyak manyetik rezonans ile değerlendirilen LV diyastol sonu ve sistol sonu hacmindeki değişimdi. İkincil sonlanım noktaları LV kütlesi, LV ejeksiyon fraksiyonu, kardiyopulmoner egzersiz testinde doruk oksijen tüketimi, 6 dakikalık yürüme testi ve yaşam kalitesindeki değişiklikleri içeriyordu.
Bulgular
Empagliflozin, LV diyastol sonu hacminde (sırasıyla empagliflozin ve plasebo için -25,1 ± 26,0 ml ve -1,5 ± 25,4 ml; p < 0,001) ve LV sistol sonu hacminde (empagliflozin ve plasebo için -26,6 ± 20,5 ml ve -0,5 ± 21,9 ml; p < 0,001) anlamlı azalma ile ilişkiliydi. Empagliflozin, LV kütlesinde (sırasıyla empagliflozin ve plasebo için -17,8 ± 31,9 g ve 4,1 ± 13,4 g; p < 0,001) ve LV sferisitesinde azalmalar ve LV ejeksiyon fraksiyonunda iyileşmeler (6,0 ± 4,2 ve -0,1 ± 3,9; p < 0,001) ile ilişkiliydi. Empagliflozin alan hastalarda doruk O2 tüketiminde (sırasıyla empagliflozin ve plasebo için 1,1 ± 2,6 ml/dk/kg ve -0,5 ± 1,9 ml/dk/kg; p = 0,017), oksijen alım verimliliği eğiminde (111 ± 267 ve -145 ± 318; p < 0,001), ayrıca 6 dakikalık yürüme testinde (81 ± 64 m ve -35 ± 68 m; p < 0,001) ve yaşam kalitesinde (Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire-12: 21 ± 18 ve 2 ± 15; p < 0,001) anlamlı iyileşmeler görüldü.
Sonuçlar
Diyabetik olmayan HFrEF hastalarına empagliflozin uygulanması, plaseboya kıyasla LV hacimlerini, LV kütlesini, LV sistolik fonksiyonunu, fonksiyonel kapasiteyi ve yaşam kalitesini anlamlı ölçüde iyileştirmektedir. Gözlemlerimiz, sodyum-glukoz kotransporter 2 inhibitörlerinin HFrEF hastalarının tedavisindeki rolünü, glisemik durumlarından bağımsız olarak güçlü biçimde desteklemektedir. (Empagliflozinin “Kardiyak Yararları” Hipoglisemik Aktivitesinden Bağımsız mıdır? [ATRU-4] [EMPA-TROPISM]; NCT03485222).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




