PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Randomizowane badanie empagliflozyny u pacjentów bez cukrzycy z niewydolnością serca i zmniejszoną frakcją wyrzutową.

Ta podanaliza badania EMPEROR-Reduced u pacjentów bez cukrzycy potwierdziła, że empagliflozyna zmniejsza liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych i hospitalizacji z powodu niewydolności serca niezależnie od obecności cukrzycy. Wynik ten miał kluczowe znaczenie dla rejestracji inhibitorów SGLT2 w niewydolności serca niezależnie od wskazania glikemicznego.

Wstęp

Duże badania kliniczne wykazały korzyści z inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego 2 u pacjentów z cukrzycą oraz z niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (HFrEF). Wczesną i istotną poprawę wyników klinicznych prawdopodobnie wyjaśniają efekty wykraczające poza zmniejszenie hiperglikemii.

Cele

Celem badania była ocena wpływu empagliflozyny na czynność i objętości lewej komory (LV), wydolność czynnościową oraz jakość życia (QoL) u pacjentów z HFrEF bez cukrzycy.

Metody

W tym podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu pacjentów z HFrEF bez cukrzycy (n = 84) losowo przydzielono do grup otrzymujących empagliflozynę w dawce 10 mg na dobę lub placebo przez 6 miesięcy. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana objętości końcoworozkurczowej i końcowoskurczowej LV oceniana za pomocą rezonansu magnetycznego serca. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmiany masy LV, frakcji wyrzutowej LV, szczytowego zużycia tlenu w sercowo-płucnym teście wysiłkowym, 6-minutowego testu marszu oraz jakości życia.

Wyniki

Empagliflozyna wiązała się z istotnym zmniejszeniem objętości końcoworozkurczowej LV (-25,1 ± 26,0 ml vs -1,5 ± 25,4 ml odpowiednio dla empagliflozyny vs placebo; p < 0,001) oraz objętości końcowoskurczowej LV (-26,6 ± 20,5 ml vs -0,5 ± 21,9 ml dla empagliflozyny vs placebo; p < 0,001). Empagliflozyna wiązała się ze zmniejszeniem masy LV (-17,8 ± 31,9 g vs 4,1 ± 13,4 g odpowiednio dla empagliflozyny vs placebo; p < 0,001) i sferyczności LV oraz z poprawą frakcji wyrzutowej LV (6,0 ± 4,2 vs -0,1 ± 3,9; p < 0,001). Pacjenci, którzy otrzymywali empagliflozynę, mieli istotną poprawę szczytowego zużycia O2 (1,1 ± 2,6 ml/min/kg vs -0,5 ± 1,9 ml/min/kg odpowiednio dla empagliflozyny vs placebo; p = 0,017), nachylenia wydajności poboru tlenu (111 ± 267 vs -145 ± 318; p < 0,001), a także w 6-minutowym teście marszu (81 ± 64 m vs -35 ± 68 m; p < 0,001) i jakości życia (Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire-12: 21 ± 18 vs 2 ± 15; p < 0,001).

Wnioski

Podawanie empagliflozyny pacjentom z HFrEF bez cukrzycy istotnie poprawia objętości LV, masę LV, czynność skurczową LV, wydolność czynnościową i jakość życia w porównaniu z placebo. Nasze obserwacje zdecydowanie przemawiają za rolą inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego 2 w leczeniu pacjentów z HFrEF niezależnie od ich statusu glikemicznego. (Czy „korzyści sercowe” empagliflozyny są niezależne od jej działania hipoglikemizującego? [ATRU-4] [EMPA-TROPISM]; NCT03485222).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski