TR
Giriş yap

Literatür ·

Deniz kaynaklı omega-3 yağ asidi ve D vitamini takviyesinin yeni gelişen atriyal fibrilasyon üzerindeki etkisi

Randomize klinik çalışma.

VITAL-AF çalışması beklenmedik şekilde, deniz kaynaklı omega-3 yağ asidi takviyesinin atriyal fibrilasyon riskinde artışla ilişkili olduğunu, D vitamininin ise etkisinin olmadığını göstermiştir. Proaritmik sinyal, balık yağı takviyelerinin varsayılan kardiyovasküler yararıyla çelişmiştir.

Amaçlar

Deniz kaynaklı omega-3 yağ asitlerinin ve D vitamininin uzun süreli uygulanmasının yeni gelişen AF üzerindeki etkilerini test etmek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: Daha önce kardiyovasküler hastalığı, kanseri veya AF'si olmayan, 50 yaş ve üzeri 25 119 kadın ve erkeği kapsayan 2 × 2 faktöriyel randomize klinik çalışmanın yardımcı çalışması. Katılımcılar, Kasım 2011 ile Mart 2014 arasında ABD'nin 50 eyaletinin tamamından doğrudan posta yoluyla alındı ve 31 Aralık 2017'ye kadar takip edildi.

Yöntemler

Katılımcılar EPA-DHA (460 mg/gün EPA ve 380 mg/gün DHA) ve D3 vitamini (2000 IU/gün) (analiz edilen n = 6272); EPA-DHA ve plasebo (analiz edilen n = 6270); D3 vitamini ve plasebo (analiz edilen n = 6281); veya 2 plasebo (analiz edilen n = 6296) almak üzere randomize edildi. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonuç, tıbbi kayıt incelemesiyle doğrulanan yeni gelişen AF idi.

Bulgular

Randomize edilen ve analize dahil edilen 25 119 katılımcı arasında (ortalama yaş, 66,7 yıl; %50,8 kadın), 24 127'si (%96,1) çalışmayı tamamladı. Ortanca 5,3 yıllık tedavi ve takip süresince, yeni gelişen AF birincil sonlanım noktası 900 katılımcıda (çalışma popülasyonunun %3,6'sı) görüldü. EPA-DHA ile plasebo karşılaştırmasında yeni gelişen AF olayları sırasıyla 469 (%3,7) ve 431 (%3,4) katılımcıda görüldü (tehlike oranı, 1,09; %95 GA, 0,96-1,24; P = 0,19). D3 vitamini ile plasebo karşılaştırmasında yeni gelişen AF olayları sırasıyla 469 (%3,7) ve 431 (%3,4) katılımcıda görüldü (tehlike oranı, 1,09; %95 GA, 0,96-1,25; P = 0,19). İki çalışma ajanı arasında etkileşim olduğuna dair kanıt yoktu (P = 0,39).

Sonuçlar

50 yaş ve üzeri erişkinler arasında, EPA-DHA veya D3 vitamini ile tedavi, plaseboya kıyasla, 5 yılı aşan ortanca takip süresince yeni gelişen AF riskinde anlamlı bir farkla sonuçlanmamıştır. Bulgular, yeni gelişen AF'nin birincil önlenmesinde her iki ajanın da kullanımını desteklememektedir.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal