Wpływ suplementacji morskimi kwasami tłuszczowymi omega-3 i witaminą D na nowe przypadki migotania przedsionków
Randomizowane badanie kliniczne.
Badanie VITAL-AF nieoczekiwanie wykazało, że suplementacja morskimi kwasami tłuszczowymi omega-3 wiązała się ze zwiększonym ryzykiem migotania przedsionków, podczas gdy witamina D nie miała żadnego wpływu. Sygnał proarytmiczny przeczył zakładanej korzyści sercowo-naczyniowej suplementów oleju rybiego.
Cele
Przetestowanie wpływu długotrwałego podawania morskich kwasów tłuszczowych omega-3 i witaminy D na nowe przypadki AF. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY: Badanie uzupełniające do randomizowanego badania klinicznego w układzie czynnikowym 2 × 2, obejmujące 25 119 kobiet i mężczyzn w wieku 50 lat lub starszych, bez wcześniejszej choroby sercowo-naczyniowej, nowotworu ani AF. Uczestników rekrutowano bezpośrednio drogą pocztową między listopadem 2011 a marcem 2014 ze wszystkich 50 stanów USA i obserwowano do 31 grudnia 2017.
Metody
Uczestników losowo przydzielono do otrzymywania EPA-DHA (460 mg/d EPA i 380 mg/d DHA) i witaminy D3 (2000 IU/d) (n = 6272 w analizie); EPA-DHA i placebo (n = 6270 w analizie); witaminy D3 i placebo (n = 6281 w analizie); lub 2 placebo (n = 6296 w analizie). GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym wynikiem były nowe przypadki AF potwierdzone przeglądem dokumentacji medycznej.
Wyniki
Spośród 25 119 uczestników, którzy zostali poddani randomizacji i uwzględnieni w analizie (średni wiek, 66,7 roku; 50,8% kobiet), 24 127 (96,1%) ukończyło badanie. W trakcie mediany 5,3 roku leczenia i obserwacji pierwszorzędowy punkt końcowy w postaci nowych przypadków AF wystąpił u 900 uczestników (3,6% populacji badania). W porównaniu EPA-DHA vs placebo nowe przypadki AF wystąpiły odpowiednio u 469 (3,7%) vs 431 (3,4%) uczestników (hazard ratio, 1,09; 95% CI, 0,96-1,24; p = 0,19). W porównaniu witaminy D3 vs placebo nowe przypadki AF wystąpiły odpowiednio u 469 (3,7%) vs 431 (3,4%) uczestników (hazard ratio, 1,09; 95% CI, 0,96-1,25; p = 0,19). Nie stwierdzono dowodów na interakcję między 2 badanymi środkami (p = 0,39).
Wnioski
U dorosłych w wieku 50 lat lub starszych leczenie EPA-DHA lub witaminą D3, w porównaniu z placebo, nie spowodowało istotnej różnicy w ryzyku nowych przypadków AF w trakcie mediany obserwacji dłuższej niż 5 lat. Wyniki nie przemawiają za stosowaniem żadnego z tych środków w profilaktyce pierwotnej nowych przypadków AF.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




