TR
Giriş yap

Literatür ·

Ventriküler taşikardi ablasyonunun zamanlaması, implante edilebilir kardiyoverter defibrilatörü olan hastalarda prognozu etkiler mi? Çok merkezli randomize PARTITA çalışmasının sonuçları.

PARTITA çalışması, ilk uygun ICD şokundan sonra yapılan erken VT ablasyonunun, sonraki şoklardan sonra yapılan geciken ablasyona kıyasla kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış veya ölümden oluşan bileşik sonlanımı azalttığını göstermiştir. Sonuçlar, tekrarlayan VT'yi beklemek yerine proaktif bir ablasyon stratejisini desteklemiştir.

Giriş

Ventriküler taşikardinin kateter ablasyonu için en uygun zamanlama, çözülmemiş önemli bir sorundur. İlk implante edilebilir kardiyoverter defibrilatör (ICD) şokundan sonra yapılan ablasyonun yararını değerlendiren randomize çalışma bulunmamaktadır.

Yöntemler

2 aşamalı, prospektif, çok merkezli, randomize bir klinik çalışma yürüttük. İskemik veya iskemik olmayan dilate kardiyomiyopatisi olan ve ICD için birincil veya ikincil önleme endikasyonu bulunan hastalar, ilk uygun şoka kadar süren başlangıç gözlemsel aşamasına (aşama A) alındı. Yeniden onam alındıktan sonra hastalar aşama B'de 1:1 oranında hemen ablasyona (şok uygulanmasından sonraki 2 ay içinde) veya standart tedavinin sürdürülmesine randomize edildi. Birincil sonlanım noktası, herhangi bir nedene bağlı ölüm veya kötüleşen kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatıştan oluşan bir bileşikti. Belgelenmiş atriyal taşiaritmiler dışında amiodaron kullanımına izin verilmedi. 23 Temmuz 2021'de, Bayesyen uyarlanabilir tasarıma dayanan ilk ara analizin sonucu olarak çalışmanın B aşaması durduruldu.

Bulgular

Aşama A'ya alınan 517 hastanın 154'ünde (%30) ventriküler taşikardi vardı, 2,4 yıllık medyan takip süresince 56'sı (%11) uygun şok aldı (çeyrekler arası aralık, 1,4-4,4) ve 56 hastanın 47'si (%84) aşama B'ye katılmayı kabul etti. 24,2 (8,5-24,4) ay sonra birincil sonlanım noktası ablasyon grubunda 23 hastanın 1'inde (%4), kontrol grubunda 24 hastanın 10'unda (%42) görüldü (tehlike oranı, 0,11 [%95 GA, 0,01-0,85]; p=0,034). Sonuçlar, tedavinin standart tedaviye üstünlüğü için Bayesyen sonsal olasılığın >%99 olduğu önceden belirlenmiş sonlandırma ölçütünü karşıladı. Ablasyon grubunda ölüm görülmezken kontrol grubunda 8 ölüm (%33) görüldü (p=0,004); ablasyon grubunda kötüleşen kalp yetmezliği nedeniyle 1 hastaneye yatış (%4), kontrol grubunda ise 4 hastaneye yatış (%17) görüldü (p=0,159). ICD şokları ablasyon grubunda (%9) kontrol grubuna (%42) göre daha seyrekti (p=0,039).

Sonuç

İlk uygun şoktan sonra yapılan ventriküler taşikardi ablasyonu; ölüm veya kötüleşen kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatıştan oluşan birleşik sonlanım noktası için daha düşük risk, daha düşük mortalite ve daha az ICD şokuyla ilişkiliydi. Bu bulgular, ilk ICD şokundan sonra ventriküler taşikardi ablasyonunun değerlendirilmesi için destek sağlamaktadır. KAYIT: URL: https://www. CLINICALTRIALS: gov; Benzersiz tanımlayıcı: NCT01547208.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal