Czy czas wykonania ablacji częstoskurczu komorowego wpływa na rokowanie u pacjentów z wszczepialnym kardiowerterem-defibrylatorem? Wyniki wieloośrodkowego randomizowanego badania PARTITA.
Badanie PARTITA wykazało, że wczesna ablacja VT po pierwszym adekwatnym wyładowaniu ICD zmniejszyła złożony punkt końcowy obejmujący hospitalizację z powodu niewydolności serca lub zgon w porównaniu z odroczoną ablacją po kolejnych wyładowaniach. Wyniki przemawiały za proaktywną strategią ablacji zamiast oczekiwania na nawracający VT.
Wstęp
Optymalny czas wykonania ablacji cewnikowej częstoskurczu komorowego jest ważnym nierozstrzygniętym zagadnieniem. Nie ma randomizowanych badań oceniających korzyść z ablacji po pierwszym wyładowaniu wszczepialnego kardiowertera-defibrylatora (ICD).
Metody
Przeprowadziliśmy dwufazowe, prospektywne, wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne. Pacjentów z niedokrwienną lub nieniedokrwienną kardiomiopatią rozstrzeniową i wskazaniem do ICD w profilaktyce pierwotnej lub wtórnej włączano do początkowej fazy obserwacyjnej do pierwszego adekwatnego wyładowania (faza A). Po ponownym wyrażeniu zgody pacjentów losowo przydzielono w stosunku 1:1 w fazie B do natychmiastowej ablacji (w ciągu 2 miesięcy od wyładowania) lub kontynuacji standardowego leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny lub hospitalizację z powodu pogorszenia niewydolności serca. Przyjmowanie amiodaronu nie było dozwolone, z wyjątkiem udokumentowanych przedsionkowych tachyarytmii. W dniu 23 lipca 2021 roku faza B badania została przerwana w wyniku pierwszej analizy okresowej opartej na bayesowskim adaptacyjnym projekcie badania.
Wyniki
Spośród 517 pacjentów włączonych do fazy A u 154 (30%) wystąpił częstoskurcz komorowy, 56 (11%) otrzymało adekwatne wyładowanie w medianie obserwacji wynoszącej 2,4 roku (rozstęp międzykwartylowy, 1,4-4,4), a 47 z 56 (84%) wyraziło zgodę na udział w fazie B. Po 24,2 (8,5-24,4) miesiąca pierwszorzędowy punkt końcowy wystąpił u 1 z 23 (4%) pacjentów w grupie ablacji i u 10 z 24 (42%) pacjentów w grupie kontrolnej (hazard ratio, 0,11 [95% CI, 0,01-0,85]; p=0,034). Wyniki spełniły zdefiniowane a priori kryterium zakończenia badania, tj. >99% bayesowskie prawdopodobieństwo a posteriori wyższości leczenia nad leczeniem standardowym. W grupie ablacji nie obserwowano żadnych zgonów, w porównaniu z 8 zgonami (33%) w grupie kontrolnej (p=0,004); w grupie ablacji wystąpiła 1 hospitalizacja z powodu pogorszenia niewydolności serca (4%), w porównaniu z 4 w grupie kontrolnej (17%; p=0,159). Wyładowania ICD były rzadsze w grupie ablacji (9%) niż w grupie kontrolnej (42%; p=0,039).
Wnioski
Ablacja częstoskurczu komorowego po pierwszym adekwatnym wyładowaniu wiązała się ze zmniejszonym ryzykiem złożonego punktu końcowego obejmującego zgon lub hospitalizację z powodu pogorszenia niewydolności serca, mniejszą śmiertelnością i mniejszą liczbą wyładowań ICD. Wyniki te przemawiają za rozważeniem ablacji częstoskurczu komorowego po pierwszym wyładowaniu ICD. REJESTRACJA: URL: https://www. CLINICALTRIALS: gov; Unikalny identyfikator: NCT01547208.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





