Wpływ ablacji zwłóknienia pod kontrolą MRI w porównaniu z konwencjonalną ablacją cewnikową na nawrót arytmii przedsionkowej u pacjentów z przetrwałym migotaniem przedsionków
randomizowane badanie kliniczne DECAAF II.
Badanie DECAAF II wykazało, że ablacja zwłóknienia pod kontrolą MRI nie zwiększyła odsetka pacjentów wolnych od arytmii przedsionkowej w porównaniu z konwencjonalną ablacją cewnikową u pacjentów z przetrwałym AF. Wynik negatywny sugerował, że obecne mapowanie zwłóknienia oparte na MRI nie pozwala wiarygodnie wskazywać celów ablacji.
Cele
Zbadanie skuteczności i zdarzeń niepożądanych związanych z ablacją zwłóknienia przedsionków wykrytego w rezonansie magnetycznym (MRI) w zmniejszaniu nawrotów arytmii przedsionkowej w przetrwałym AF. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY BADANIA: Badanie Efficacy of Delayed Enhancement-MRI-Guided Fibrosis Ablation vs Conventional Catheter Ablation of Atrial Fibrillation było zainicjowanym przez badaczy, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniem klinicznym z udziałem 44 ośrodków akademickich i nieakademickich w 10 krajach. Łącznie 843 pacjentów z objawowym lub bezobjawowym przetrwałym AF, poddawanych ablacji AF, włączono od lipca 2016 roku do stycznia 2020 roku, a obserwację prowadzono do 19 lutego 2021 roku.
Metody
Pacjentów z przetrwałym AF losowo przydzielono do izolacji żył płucnych (PVI) z ablacją zwłóknienia przedsionków pod kontrolą MRI (421 pacjentów) lub do samej PVI (422 pacjentów). Rezonans magnetyczny z opóźnionym wzmocnieniem wykonano w obu grupach przed zabiegiem ablacji w celu oceny wyjściowego zwłóknienia przedsionków oraz 3 miesiące po ablacji w celu oceny blizny po ablacji. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do pierwszego nawrotu arytmii przedsionkowej po 90-dniowym okresie wygaszania po ablacji. Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy dotyczący bezpieczeństwa zdefiniowano jako wystąpienie 1 lub więcej z następujących zdarzeń w ciągu 30 dni po ablacji: udar mózgu, zwężenie żyły płucnej, krwawienie, niewydolność serca lub zgon.
Wyniki
Spośród 843 pacjentów, których losowo przydzielono (średni wiek 62,7 roku; 178 [21,1%] kobiet), 815 (96,9%) ukończyło 90-dniowy okres wygaszania i wniosło wkład do analiz skuteczności. Nie stwierdzono istotnej różnicy w nawrocie arytmii przedsionkowej między grupami (pacjenci z ablacją pod kontrolą zwłóknienia z PVI, 175 [43,0%] w porównaniu z pacjentami tylko z PVI, 188 [46,1%]; hazard ratio [HR], 0,95 [95% CI, 0,77-1,17]; p = 0,63). U pacjentów w grupie ablacji pod kontrolą zwłóknienia z PVI odnotowano wyższy odsetek zdarzeń dotyczących bezpieczeństwa (9 [2,2%] w porównaniu z 0 w grupie PVI; p = 0,001). Sześciu pacjentów (1,5%) w grupie ablacji pod kontrolą zwłóknienia z PVI miało udar niedokrwienny mózgu, w porównaniu z żadnym w grupie samej PVI. W grupie ablacji pod kontrolą zwłóknienia z PVI wystąpiły dwa zgony, a pierwszy z nich był prawdopodobnie związany z zabiegiem.
Wnioski
U pacjentów z przetrwałym AF ablacja zwłóknienia pod kontrolą MRI z PVI, w porównaniu z samą ablacją cewnikową PVI, nie wykazała istotnej różnicy w nawrocie arytmii przedsionkowej. Wyniki nie przemawiają za stosowaniem ablacji zwłóknienia pod kontrolą MRI w leczeniu przetrwałego AF.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




