TR
Giriş yap

Literatür ·

Hemodiyaliz uygulanan atriyal fibrilasyonlu hastalarda apiksaban

Çok Merkezli Randomize Kontrollü Çalışma.

Hemodiyaliz uygulanan AF hastalarında apiksabanın ilk randomize çalışması, inme önlemede olağan bakıma (çoğunlukla varfarin) kıyasla anlamlı bir iyileşme göstermemiş; kanama ve trombotik olay oranları benzer bulunmuştur. Sonuç, AF'li diyaliz hastalarında antikoagülasyon konusundaki kalıcı kanıt eksikliğini vurgulamıştır.

Arka plan

Hemodiyaliz uygulanan son dönem böbrek hastalığı ve atriyal fibrilasyonu (AF) olan hastalarda inme önlemede apiksabanın güvenliliğini veya etkinliğini değerlendiren randomize veri yoktur.

Yöntemler

RENAL-AF çalışması (Atriyal Fibrilasyonda Hemodiyaliz Hastalarına Atanan Apiksaban ile Varfarin Karşılaştırması), hemodiyaliz uygulanan ve CHA2DS2-VASc skoru ≥2 olan AF'li hastalarda apiksaban ile varfarinin prospektif, randomize, açık etiketli, sonuç değerlendirmesi kör (PROBE) bir karşılaştırmasıydı. Hastalar 1:1 oranında günde iki kez 5 mg apiksaban (≥80 yaşındaki, ≤60 kg ağırlığındaki veya her ikisine birden sahip hastalar için günde iki kez 2,5 mg) veya doz ayarlı varfarine randomize olarak atanmıştır. Birincil sonuç, majör veya klinik olarak anlamlı majör olmayan kanamaya kadar geçen süreydi. İkincil sonuçlar inme, mortalite ve apiksabanın farmakokinetiğini içeriyordu. Farmakokinetik örnekleme 1. gün, 3. gün ve 1. ayda yapılmıştır.

Bulgular

Ocak 2017 ile Ocak 2019 arasında 154 hasta randomize olarak apiksabana (n=82) veya varfarine (n=72) atanmıştır. Çalışma, hasta alımındaki güçlükler nedeniyle erken durdurulmuştur. Varfarin ile tedavi edilen hastalarda terapötik aralıkta geçirilen süre (uluslararası normalleştirilmiş oran, 2,0-3,0) %44 olmuştur (çeyrekler arası aralık, %23-%59). Majör veya klinik olarak anlamlı majör olmayan kanama için 1 yıllık oranlar apiksaban ve varfarin gruplarında sırasıyla %32 ve %26 olmuş (tehlike oranı, 1,20 [%95 GA, 0,63-2,30]), inme veya sistemik emboli için 1 yıllık oranlar ise apiksaban ve varfarin gruplarında sırasıyla %3,0 ve %3,3 olmuştur. Ölüm, apiksaban (21 hasta [%26]) ve varfarin (13 hasta [%18]) kollarında en sık görülen majör olay olmuştur. Farmakokinetik alt çalışma hedeflenen 50 hastayı almıştır. Kararlı durumda ortanca 12 saatlik eğri altı alan, günde iki kez 5 mg apiksaban için 2475 ng/mL×h (10. ile 90. persentiller, 1342-3285), günde iki kez 2,5 mg apiksaban için 1269 ng/mL×h (10. ile 90. persentiller, 615-1946) olmuştur. Majör veya klinik olarak anlamlı majör olmayan kanama olayı geçiren ve geçirmeyen hastalar arasında minimum apiksaban kan konsantrasyonu, 12 saatlik eğri altı alan ve maksimum apiksaban kan konsantrasyonu bakımından önemli bir örtüşme vardı.

Sonuçlar

Hemodiyaliz uygulanan AF ve son dönem böbrek hastalığı olan hastalarda apiksaban ile varfarini karşılaştıran majör veya klinik olarak anlamlı majör olmayan kanama oranları konusunda herhangi bir sonuca varmak için yeterli güç yoktu. Antikoagülan tedavi altındaki bu popülasyonda klinik olarak anlamlı kanama olayları, inme veya sistemik emboliden ≈10 kat daha sık görülmüştür; bu durum, hemodiyaliz uygulanan AF ve son dönem böbrek hastalığı olan hastalarda antikoagülasyonun risklerini ve yararlarını değerlendiren gelecekteki randomize çalışmalara duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır. KAYIT: URL: https://www. CLINICALTRIALS: gov; Benzersiz tanımlayıcı: NCT02942407.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal