Apiksaban u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych hemodializami
Wieloośrodkowe randomizowane badanie kontrolowane.
To pierwsze randomizowane badanie apiksabanu u pacjentów z AF leczonych hemodializami nie wykazało istotnej poprawy w porównaniu z opieką standardową (głównie warfaryną) w zapobieganiu udarowi mózgu, przy podobnej częstości krwawień i zdarzeń zakrzepowych. Wynik ten uwidocznił utrzymującą się lukę w danych dotyczących leczenia przeciwzakrzepowego u pacjentów dializowanych z AF.
Tło
Nie ma randomizowanych danych oceniających bezpieczeństwo ani skuteczność apiksabanu w zapobieganiu udarowi mózgu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek leczonych hemodializami i z migotaniem przedsionków (AF).
Metody
Badanie RENAL-AF (Renal Hemodialysis Patients Allocated Apixaban Versus Warfarin in Atrial Fibrillation) było prospektywną, randomizowaną, otwartą oceną z zaślepioną oceną punktów końcowych (PROBE) apiksabanu w porównaniu z warfaryną u pacjentów hemodializowanych z AF i wynikiem w skali CHA2DS2-VASc ≥2. Pacjentów losowo przydzielano w stosunku 1:1 do apiksabanu w dawce 5 mg dwa razy na dobę (2,5 mg dwa razy na dobę u pacjentów w wieku ≥80 lat, o masie ciała ≤60 kg lub spełniających oba kryteria) albo do warfaryny w dawce dostosowywanej. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do wystąpienia krwawienia większego lub klinicznie istotnego mniejszego. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały udar mózgu, śmiertelność oraz farmakokinetykę apiksabanu. Próbki farmakokinetyczne pobierano w dniu 1, dniu 3 i miesiącu 1.
Wyniki
Od stycznia 2017 r. do stycznia 2019 r. 154 pacjentów losowo przydzielono do apiksabanu (n = 82) lub warfaryny (n = 72). Badanie przerwano przedwcześnie z powodu trudności z rekrutacją. Czas w zakresie terapeutycznym (międzynarodowy współczynnik znormalizowany, 2,0-3,0) u pacjentów leczonych warfaryną wynosił 44% (rozstęp międzykwartylowy, 23%-59%). Roczne częstości krwawień większych lub klinicznie istotnych mniejszych wyniosły 32% i 26% odpowiednio w grupach apiksabanu i warfaryny (hazard ratio, 1,20 [95% CI, 0,63-2,30]), natomiast roczne częstości udaru mózgu lub zatorowości systemowej wyniosły 3,0% i 3,3% odpowiednio w grupach apiksabanu i warfaryny. Zgon był najczęstszym zdarzeniem poważnym w grupie apiksabanu (21 pacjentów [26%]) i warfaryny (13 pacjentów [18%]). Do podbadania farmakokinetycznego włączono docelową liczbę 50 pacjentów. Mediana pola pod krzywą w stanie stacjonarnym w ciągu 12 godzin wyniosła 2475 ng/mL×h (10.-90. percentyl, 1342-3285) dla apiksabanu w dawce 5 mg dwa razy na dobę oraz 1269 ng/mL×h (10.-90. percentyl, 615-1946) dla apiksabanu w dawce 2,5 mg dwa razy na dobę. Stwierdzono znaczne pokrywanie się minimalnego stężenia apiksabanu we krwi, pola pod krzywą w ciągu 12 godzin oraz maksymalnego stężenia apiksabanu we krwi u pacjentów z krwawieniem większym lub klinicznie istotnym mniejszym i bez niego.
Wnioski
Moc badania była niewystarczająca, aby wyciągnąć jakikolwiek wniosek dotyczący częstości krwawień większych lub klinicznie istotnych mniejszych przy porównaniu apiksabanu z warfaryną u pacjentów z AF i schyłkową niewydolnością nerek leczonych hemodializami. Klinicznie istotne zdarzenia krwotoczne występowały ≈10-krotnie częściej niż udar mózgu lub zatorowość systemowa w tej populacji otrzymującej leczenie przeciwzakrzepowe, co podkreśla potrzebę przyszłych badań randomizowanych oceniających ryzyko w porównaniu z korzyściami leczenia przeciwzakrzepowego u pacjentów z AF i schyłkową niewydolnością nerek leczonych hemodializami. REJESTRACJA: URL: https://www. CLINICALTRIALS: gov; Unikalny identyfikator: NCT02942407.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




