Persistan atriyal fibrilasyonlu hastalarda pulmoner ven izolasyonu ile kateter ablasyonunun, posterior sol atriyal duvar izolasyonlu veya izolasyonsuz olarak, atriyal aritmi nüksü üzerindeki etkisi
CAPLA Randomize Klinik Çalışması.
CAPLA çalışması, standart pulmoner ven izolasyonuna posterior sol atriyal duvar izolasyonu eklenmesinin persistan atriyal fibrilasyonlu hastalarda AF nüksünü anlamlı ölçüde azaltmadığını göstermiştir. Sonuç, rutin posterior duvar ablasyonuna yardımcı bir strateji olarak karşı çıkmıştır.
Amaçlar
İlk kez kateter ablasyonu uygulanan persistan AF'li hastalarda PWI ile PVI'yı yalnızca PVI ile karşılaştırmak. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: 3 ülkedeki (Avustralya, Kanada, Birleşik Krallık) 11 merkezin yer aldığı, araştırmacı tarafından başlatılan, çok merkezli, randomize klinik çalışma. Persistan AF'li semptomatik hastalar 1:1 oranında PWI ile PVI'ya veya yalnızca PVI'ya randomize edilmiştir. Hastalar Temmuz 2018-Mart 2021 arasında alınmış, 1 yıllık takip Mart 2022'de tamamlanmıştır.
Yöntemler
PWI ile PVI grubuna (n = 170) geniş antral pulmoner ven izolasyonu ve ardından elektriksel izolasyon sağlamak için tavan ve tabanda lineer ablasyonu içeren posterior duvar izolasyonu uygulanmıştır. Yalnızca PVI grubuna (n = 168) yalnızca geniş antral pulmoner ven izolasyonu uygulanmıştır. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonlanım noktası, tek bir ablasyon işleminden sonra 12. ayda antiaritmik ilaç kullanmadan 30 saniyeden uzun süren herhangi bir belgelenmiş atriyal aritmiden bağımsız kalmaydı. 23 ikincil sonuç; birden fazla işlemden sonra antiaritmik ilaçlı/ilaçsız atriyal aritmiden bağımsız kalmayı, birden fazla işlemden sonra antiaritmik ilaçlı/ilaçsız semptomatik AF'den bağımsız kalmayı, 12. ayda çalışma grupları arasında AF yükünü, işlem sonuçlarını ve komplikasyonları içeriyordu.
Bulgular
Randomize edilen 338 hasta arasında (ortanca yaş, 65,6 [IQR, 13,1] yıl; %76,9 erkek), 330'u (%97,6) çalışmayı tamamlamıştır. 12 ay sonra, PWI ile PVI'ya atanan 89 hasta (%52,4) tek işlemden sonra antiaritmik ilaç kullanmadan nüks eden atriyal aritmiden bağımsızken, yalnızca PVI'ya atananlarda bu sayı 90 idi (%53,6) (gruplar arası fark, -%1,2; tehlike oranı [HR], 0,99 [%95 GA, 0,73-1,36]; P = 0,98). İkincil sonlanım noktalarından 9'unda anlamlı fark görülmemiştir; bunlar arasında birden fazla işlemden sonra antiaritmik ilaçlı/ilaçsız atriyal aritmiden bağımsız kalma (PWI ile PVI için %58,2 ve yalnızca PVI için %60,1; HR, 1,10 [%95 GA, 0,79-1,55]; P = 0,57), birden fazla işlemden sonra antiaritmik ilaçlı/ilaçsız semptomatik AF'den bağımsız kalma (%68,2 ve %72; HR, 1,20 [%95 GA, 0,80-1,78]; P = 0,36) veya AF yükü (%0 [IQR, %0-%2,3] ve %0 [IQR, %0-%2,8], P = 0,47) yer almaktadır. Ortalama işlem süreleri (142 [SS, 69] ve 121 [SS, 57] dakika, P < 0,001) ve ablasyon süreleri (34 [SS, 21] ve 28 [SS, 12] dakika, P < 0,001) yalnızca PVI için anlamlı ölçüde daha kısaydı. PWI ile PVI için 6, yalnızca PVI için 4 komplikasyon görülmüştür.
Sonuçlar
Persistan AF için ilk kez kateter ablasyonu uygulanan hastalarda, yalnızca PVI'ya PWI eklenmesi, yalnızca PVI ile karşılaştırıldığında 12. ayda atriyal aritmiden bağımsız kalmayı anlamlı ölçüde iyileştirmemiştir. Bu bulgular, persistan AF ablasyonunda PWI'nın ampirik olarak eklenmesini desteklememektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




