PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Wpływ ablacji cewnikowej z izolacją żył płucnych z izolacją tylnej ściany lewego przedsionka lub bez niej na nawroty arytmii przedsionkowych u pacjentów z przetrwałym migotaniem przedsionków

Randomizowane badanie kliniczne CAPLA.

Badanie CAPLA wykazało, że dodanie izolacji tylnej ściany lewego przedsionka do standardowej izolacji żył płucnych nie zmniejszyło istotnie nawrotów AF u pacjentów z przetrwałym migotaniem przedsionków. Wynik ten przemawiał przeciwko rutynowej ablacji tylnej ściany jako strategii uzupełniającej.

Cele

Porównanie PVI z PWI z samą PVI u pacjentów z przetrwałym AF poddawanych pierwszej ablacji cewnikowej. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY: Inicjowane przez badaczy, wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne obejmujące 11 ośrodków w 3 krajach (Australia, Kanada, Wielka Brytania). Pacjentów z objawowym przetrwałym AF losowo przydzielano w stosunku 1:1 do PVI z PWI lub samej PVI. Pacjentów włączano od lipca 2018 r. do marca 2021 r., a 1-roczną obserwację zakończono w marcu 2022 r.

Metody

Grupa PVI z PWI (n = 170) została poddana szerokiej izolacji antralnej żył płucnych, a następnie izolacji tylnej ściany obejmującej ablację liniową w sklepieniu i w dnie w celu uzyskania izolacji elektrycznej. Grupa samej PVI (n = 168) została poddana wyłącznie szerokiej izolacji antralnej żył płucnych. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym punktem końcowym było wolne od jakiejkolwiek udokumentowanej arytmii przedsionkowej trwającej dłużej niż 30 sekund przeżycie bez leków przeciwarytmicznych po 12 miesiącach, po pojedynczym zabiegu ablacji. 23 drugorzędowe punkty końcowe obejmowały brak arytmii przedsionkowej z lekami przeciwarytmicznymi lub bez nich po wielu zabiegach, brak objawowego AF z lekami przeciwarytmicznymi lub bez nich po wielu zabiegach, obciążenie AF między grupami badania po 12 miesiącach, wyniki zabiegowe oraz powikłania.

Wyniki

Spośród 338 losowo przydzielonych pacjentów (mediana wieku 65,6 [IQR 13,1] roku; 76,9% mężczyzn) 330 (97,6%) ukończyło badanie. Po 12 miesiącach 89 pacjentów (52,4%) przydzielonych do PVI z PWI nie miało nawrotu arytmii przedsionkowej bez leków przeciwarytmicznych po pojedynczym zabiegu, w porównaniu z 90 (53,6%) przydzielonymi do samej PVI (różnica między grupami -1,2%; hazard ratio [HR], 0,99 [95% CI, 0,73-1,36]; P = 0,98). Spośród drugorzędowych punktów końcowych 9 nie wykazało istotnej różnicy, w tym brak arytmii przedsionkowej z lekami przeciwarytmicznymi lub bez nich po wielu zabiegach (58,2% dla PVI z PWI vs 60,1% dla samej PVI; HR, 1,10 [95% CI, 0,79-1,55]; P = 0,57), brak objawowego AF z lekami przeciwarytmicznymi lub bez nich po wielu zabiegach (68,2% vs 72%; HR, 1,20 [95% CI, 0,80-1,78]; P = 0,36) lub obciążenie AF (0% [IQR, 0%-2,3%] vs 0% [IQR, 0%-2,8%], P = 0,47). Średnie czasy zabiegu (142 [SD, 69] vs 121 [SD, 57] minut, P < 0,001) oraz czasy ablacji (34 [SD, 21] vs 28 [SD, 12] minut, P < 0,001) były istotnie krótsze dla samej PVI. Wystąpiło 6 powikłań w grupie PVI z PWI i 4 w grupie samej PVI.

Wnioski

U pacjentów poddawanych pierwszej ablacji cewnikowej z powodu przetrwałego AF dodanie PWI do samej PVI nie poprawiło istotnie odsetka osób bez arytmii przedsionkowej po 12 miesiącach w porównaniu z samą PVI. Wyniki te nie przemawiają za empirycznym włączaniem PWI do ablacji przetrwałego AF.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski