Empagliflozyna u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.
Badanie EMPA-KIDNEY wykazało, że empagliflozyna zmniejszała progresję choroby nerek i zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych w szerokiej populacji pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN), w tym u osób bez cukrzycy i z jedynie łagodnie obniżonym eGFR. Badanie przerwano wcześnie z powodu skuteczności, a nefroprotekcyjne działanie inhibitorów SGLT2 rozszerzono praktycznie na wszystkich pacjentów z PChN.
Tło
Wpływ empagliflozyny na pacjentów z przewlekłą chorobą nerek zagrożonych progresją choroby nie jest dobrze poznany. Badanie EMPA-KIDNEY zaprojektowano w celu oceny skutków leczenia empagliflozyną w szerokiej grupie takich pacjentów.
Metody
Włączaliśmy pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, u których szacunkowa wartość współczynnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) wynosiła co najmniej 20, ale mniej niż 45 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała, lub u których eGFR wynosił co najmniej 45, ale mniej niż 90 ml na minutę na 1,73 m2 przy stosunku albuminy do kreatyniny w moczu (albumina mierzona w miligramach, a kreatynina w gramach) wynoszącym co najmniej 200. Pacjentów losowo przydzielano do otrzymywania empagliflozyny (10 mg raz na dobę) lub odpowiadającego jej placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt obejmujący progresję choroby nerek (zdefiniowaną jako schyłkowa niewydolność nerek, utrzymujące się zmniejszenie eGFR do <10 ml na minutę na 1,73 m2, utrzymujące się zmniejszenie eGFR o ≥40% względem wartości wyjściowej lub zgon z przyczyn nerkowych) lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Wyniki
Randomizacji poddano łącznie 6609 pacjentów. W trakcie mediany obserwacji wynoszącej 2,0 roku progresja choroby nerek lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych wystąpiły u 432 z 3304 pacjentów (13,1%) w grupie empagliflozyny i u 558 z 3305 pacjentów (16,9%) w grupie placebo (hazard ratio, 0,72; 95% przedział ufności [CI], 0,64 do 0,82; P < 0,001). Wyniki były spójne u pacjentów z cukrzycą i bez niej oraz w podgrupach zdefiniowanych według zakresów eGFR. Częstość hospitalizacji z jakiejkolwiek przyczyny była niższa w grupie empagliflozyny niż w grupie placebo (hazard ratio, 0,86; 95% CI, 0,78 do 0,95; P = 0,003), ale nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w odniesieniu do złożonego punktu końcowego obejmującego hospitalizację z powodu niewydolności serca lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych (które wystąpiły u 4,0% w grupie empagliflozyny i 4,6% w grupie placebo) ani zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (odpowiednio u 4,5% i 5,1%). Częstość poważnych zdarzeń niepożądanych była podobna w obu grupach.
Wnioski
U szerokiego grona pacjentów z przewlekłą chorobą nerek zagrożonych progresją choroby leczenie empagliflozyną prowadziło do mniejszego ryzyka progresji choroby nerek lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych niż placebo. (Sfinansowano przez Boehringer Ingelheim i inne podmioty; numer EMPA-KIDNEY w ClinicalTrials.gov, NCT03594110; numer EudraCT, 2017-002971-24.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




