Kriyoablasyon veya ilaç tedavisi sonrası atriyal fibrilasyonun ilerlemesi.
EARLY-AF çalışmasının 2 yıllık sonuçları, başlangıç kriyoablasyon tedavisinin yalnızca daha iyi ritim kontrolünü sürdürmekle kalmayıp, antiaritmik ilaçlara kıyasla paroksismal atriyal fibrilasyondan persistan atriyal fibrilasyona ilerlemeyi de anlamlı ölçüde azalttığını göstermiştir. Bu hastalığı değiştirici etki, erken ablasyon girişimi lehindeki gerekçeyi güçlendirmiştir.
Arka plan
Atriyal fibrilasyon kronik, ilerleyici bir hastalıktır ve atriyal fibrilasyonun persistan biçimleri tromboemboli ve kalp yetmezliği riskinin artmasıyla ilişkilidir. İlk tedavi olarak kateter ablasyonu, atriyal fibrilasyonun patojenik mekanizmasını değiştirebilir ve persistan atriyal fibrilasyona ilerlemeyi etkileyebilir.
Yöntemler
Başlangıç ritim kontrol tedavisi olarak kriyobalon ablasyon uygulanmak veya antiaritmik ilaç tedavisi almak üzere randomize olarak atandıkları bir çalışmaya alınan, paroksismal ve daha önce tedavi edilmemiş atriyal fibrilasyonlu hastaların 3 yıllık takibini bildiriyoruz. Tüm hastalara çalışmaya giriş sırasında implante edilebilir döngü kaydedici yerleştirilmiş; değerlendirme, indirilen günlük kayıtlar ve her 6 ayda bir yüz yüze vizitlerle yapılmıştır. Persistan atriyal fibrilasyonun ilk atağı (≥7 gün süren veya 48 saat ile 7 gün arası süren ancak sonlandırılması için kardiyoversiyon gerektiren), tekrarlayan atriyal taşiaritmi (≥30 saniye süren atriyal fibrilasyon, flutter veya taşikardi olarak tanımlanan), atriyal fibrilasyon yükü (atriyal fibrilasyonda geçirilen sürenin yüzdesi), yaşam kalitesi ölçütleri, sağlık hizmeti kullanımı ve güvenlilik ile ilgili veriler toplanmıştır.
Bulgular
Toplam 303 hasta alınmış, 154 hasta başlangıç ritim kontrol tedavisi olarak kriyobalon ablasyon uygulanmak üzere, 149 hasta ise antiaritmik ilaç tedavisi almak üzere atanmıştır. 36 aylık takip boyunca ablasyon grubunda 3 hastada (%1,9), antiaritmik ilaç grubunda ise 11 hastada (%7,4) persistan atriyal fibrilasyon atağı görülmüştür (tehlike oranı, 0,25; %95 güven aralığı [GA], 0,09 ile 0,70). Tekrarlayan atriyal taşiaritmi ablasyon grubunda 87 hastada (%56,5), antiaritmik ilaç grubunda 115 hastada (%77,2) görülmüştür (tehlike oranı, 0,51; %95 GA, 0,38 ile 0,67). Atriyal fibrilasyonda geçirilen sürenin ortanca yüzdesi ablasyon grubunda %0,00 (çeyrekler arası aralık, 0,00 ile 0,12), antiaritmik ilaç grubunda %0,24 (çeyrekler arası aralık, 0,01 ile 0,94) olmuştur. 3 yılda ablasyon grubunda 8 hasta (%5,2), antiaritmik ilaç grubunda 25 hasta (%16,8) hastaneye yatırılmıştır (göreceli risk, 0,31; %95 GA, 0,14 ile 0,66). Ciddi advers olaylar ablasyon grubunda 7 hastada (%4,5), antiaritmik ilaç grubunda 15 hastada (%10,1) görülmüştür.
Sonuçlar
Paroksismal atriyal fibrilasyonun kateter kriyobalon ablasyonu ile başlangıç tedavisi, 3 yıllık takip boyunca antiaritmik ilaçların başlangıçta kullanımına kıyasla daha düşük persistan atriyal fibrilasyon veya tekrarlayan atriyal taşiaritmi insidansıyla ilişkiliydi. (Kanada Kardiyak Aritmi Ağı ve diğerleri tarafından finanse edilmiştir; EARLY-AF ClinicalTrials.gov numarası, NCT02825979.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




