Tanı konmamış atriyal fibrilasyon taramasının inme önleme üzerindeki etkisi.
AF taramasını olağan bakımla karşılaştıran bu randomize çalışma, taramanın tanı konmamış daha fazla AF saptadığını ve antikoagülasyon başlanmasını artırdığını, ancak inme insidansı üzerindeki etkinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığını göstermiştir. Popülasyon düzeyinde AF taramasının klinik yararını göstermek için daha büyük ve daha uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.
Arka plan
Atriyal fibrilasyon (AF) sıklıkla tanı konmamış olarak kalır ve büyük ölçüde oral antikoagülasyonla geri döndürülebilen iskemik inme riskini bağımsız olarak artırır. Daha uzun süreli tarama yaklaşımlarını kullanan randomize çalışmalar AF saptanmasını artırsa da, hiçbir çalışma AF taramasının inme oranlarını düşürdüğünü ortaya koymamıştır.
Amaçlar
Bu bilgi boşluğunu gidermek amacıyla GUARD-AF (Reducing Stroke by Screening for Undiagnosed Atrial Fibrillation in Elderly Individuals) çalışmasında, AF taramasının hekim/hasta karar verme sürecine dayalı oral antikoagülan kullanımıyla birleştirildiğinde inmeyi azaltıp azaltmadığını ve olağan bakıma kıyasla net klinik yarar sağlayıp sağlamadığını belirlemek üzere, birinci basamak muayenehanelerindeki katılımcılara 14 günlük sürekli elektrokardiyografik monitör ile tarama yapılmıştır.
Yöntemler
GUARD-AF, 70 yaş ve üzerindeki kişilerde 14 günlük tek derivasyonlu sürekli elektrokardiyografik yama monitörü ile yapılan AF taramasının tanı konmamış AF'li hastaları saptayıp saptayamayacağını ve inmeyi azaltıp azaltmayacağını test etmek üzere tasarlanmış, prospektif, paralel gruplu, randomize kontrollü bir çalışmaydı. Katılımcılar 1:1 oranında tarama veya olağan bakım gruplarına randomize edildi. Birincil etkinlik ve güvenlilik sonuçları sırasıyla tüm nedenlere bağlı inme ve kanama nedeniyle hastaneye yatıştı. Analizlerde tedavi niyeti popülasyonu kullanıldı.
Bulgular
Kayıt 17 Aralık 2019'da başladı ve Amerika Birleşik Devletleri genelinde 149 birinci basamak merkezini kapsadı. COVID-19 pandemisi kaydın erken sonlandırılmasına yol açtı ve tedavi niyeti popülasyonunda 11.905 katılımcı yer aldı. Ortanca takip süresi 15,3 aydı (Q1-Q3: 13,8-17,6 ay). Ortanca yaş 75 idi (Q1-Q3: 72-79 yıl) ve katılımcıların %56,6'sı kadındı. İnme riski tarama grubunda %0,7, olağan bakım grubunda %0,6 idi (HR: 1,10; %95 GA: 0,69-1,75). Kanama riski tarama grubunda %1,0, olağan bakım grubunda %1,1 idi (HR: 0,87; %95 GA: 0,60-1,26). AF tanısı tarama grubunda %5, olağan bakım grubunda %3,3 idi; randomizasyondan sonra oral antikoagülasyon başlanması ise sırasıyla %4,2 ve %2,8 idi.
Sonuçlar
Bu çalışmada, birinci basamak muayenehanelerinde görülen 70 yaş ve üzerindeki kişilerde 14 günlük sürekli elektrokardiyografik monitör ile AF taramasının inme nedeniyle hastaneye yatışları azalttığına dair bir kanıt bulunmamıştır. Ancak olay oranları düşüktü ve çalışma planlanan örneklem büyüklüğüne ulaşmamıştır.(Reducing Stroke by Screening for Undiagnosed Atrial Fibrillation in Elderly Individuals [GUARD-AF]; NCT04126486).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




