TR
Giriş yap

Literatür ·

Tip 2 diyabette GLP-1 reseptör agonistlerinin tek başına ve SGLT2 inhibitörleriyle kombinasyon halinde kullanımında kardiyovasküler, böbrek ve güvenlilik sonuçları

Sistematik derleme ve meta-analiz.

Bu kapsamlı meta-analiz, GLP-1 reseptör agonistlerinin ve SGLT2 inhibitörlerinin tip 2 diyabetli hastalarda birbirini tamamlayan kardiyovasküler ve böbrek koruması sağladığını doğrulamıştır. Kombinasyon, MACE, kalp yetmezliği ve renal sonuçlar üzerinde aditif yararlar sağlamakta olup ikili kardiyometabolik tedaviyi desteklemektedir.

Arka plan

GLP-1 (glukagon benzeri peptid-1) reseptör agonistleri ve SGLT2 (sodyum-glukoz kotransporter 2) inhibitörlerinin her ikisi de tip 2 diyabetli kişilerde kardiyovasküler ve böbrek sonuçlarını iyileştirmektedir. GLP-1 reseptör agonistlerinin klinik sonuçlar üzerindeki etkilerini SGLT2 inhibitörleriyle birlikte ve onlarsız değerlendirmek amacıyla bir sistematik derleme ve meta-analiz yürüttük.

Yöntemler

MEDLINE ve Embase veri tabanlarını başlangıcından 12 Temmuz 2024'e kadar, tip 2 diyabette GLP-1 reseptör agonistlerinin randomize, çift kör, plasebo kontrollü sonuç çalışmaları için taradık; bu çalışmalardan başlangıçta SGLT2 inhibitörü kullanımına göre tedavi etkilerini bildirenler seçildi ve bulgular yayımlanmamış verilerle desteklendi. Başlangıçtaki SGLT2 inhibitörü kullanımına göre tedavi etkilerini ters varyans ağırlıklı meta-analiz ile tahmin ettik. Ana kardiyovasküler sonuçlar majör advers kardiyovasküler olaylar (ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü, inme veya kardiyovasküler ölüm) ve kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatıştı. Böbrek sonuçları, tahmini glomerüler filtrasyon hızında ≥%50 azalma, böbrek yetmezliği veya böbrek yetmezliğine bağlı ölümden oluşan bir bileşik sonlanım noktasını ve tahmini glomerüler filtrasyon hızındaki yıllık azalma oranını (tahmini glomerüler filtrasyon hızı eğimi) içeriyordu. Ciddi advers olaylar ve şiddetli hipoglisemi de değerlendirildi. Bu meta-analiz Uluslararası Sistematik Derleme Prospektif Kayıt Sistemi'ne (PROSPERO; CRD42024565765) kaydedilmiştir.

Bulgular

Başlangıçta SGLT2 inhibitörü alan tip 2 diyabetli 17.072 katılımcının 1743'ünün (%10,2) yer aldığı 3 çalışma saptadık. GLP-1 reseptör agonistleri majör advers kardiyovasküler olay riskini %21 azalttı (tehlike oranı [HR], 0,79 [%95 GA, 0,71-0,87]); etkiler başlangıçta SGLT2 inhibitörü alanlarda ve almayanlarda tutarlıydı (sırasıyla HR, 0,77 [%95 GA, 0,54-1,09] ve HR, 0,79 [%95 GA, 0,71-0,87]; P-heterojenite=0,78). Kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış üzerindeki etki de SGLT2 inhibitörü kullanımından bağımsız olarak benzer ölçüde tutarlıydı (HR, 0,58 [%95 GA, 0,36-0,93] ve HR, 0,73 [%95 GA, 0,63-0,85]; P-heterojenite=0,26). Bileşik böbrek sonlanım noktası üzerindeki etkiler (risk oranı, 0,79 [%95 GA, 0,66-0,95]) ve tahmini glomerüler filtrasyon hızı eğimi (0,78 mL/dk/1,73 m2/yıl [%95 GA, 0,57-0,98]) da SGLT2 inhibitörü kullanımına göre farklılık göstermedi (sırasıyla P-heterojenite=0,53 ve 0,94). Ciddi advers etkiler ve şiddetli hipoglisemi de SGLT2 inhibitörü kullanımından bağımsız olarak benzerdi (sırasıyla P-heterojenite=0,29 ve 0,50).

Sonuçlar

Tip 2 diyabetli kişilerde GLP-1 reseptör agonistlerinin kardiyovasküler ve böbrek yararları, SGLT2 inhibitörü kullanımından bağımsız olarak tutarlıdır.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal