Wyniki sercowo-naczyniowe, dotyczące nerek i bezpieczeństwa podczas stosowania agonistów receptora GLP-1 w monoterapii i w skojarzeniu z inhibitorami SGLT2 w cukrzycy typu 2
Przegląd systematyczny i metaanaliza.
Ta kompleksowa metaanaliza potwierdziła, że agoniści receptora GLP-1 i inhibitory SGLT2 zapewniają uzupełniającą się ochronę sercowo-naczyniową i nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2. Skojarzenie daje addytywne korzyści w zakresie MACE, niewydolności serca i wyników dotyczących nerek, co przemawia za podwójnym leczeniem sercowo-metabolicznym.
Wprowadzenie
Agoniści receptora GLP-1 (glucagon-like peptide-1) i inhibitory SGLT2 (sodium-glucose cotransporter 2) poprawiają wyniki sercowo-naczyniowe i dotyczące nerek u osób z cukrzycą typu 2. Przeprowadziliśmy przegląd systematyczny i metaanalizę, aby ocenić wpływ agonistów receptora GLP-1 na wyniki kliniczne z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów SGLT2 i bez niego.
Metody
Przeszukaliśmy bazy MEDLINE i Embase od początku ich istnienia do 12 lipca 2024 roku w poszukiwaniu randomizowanych, podwójnie zaślepionych, kontrolowanych placebo badań z oceną wyników dotyczących agonistów receptora GLP-1 w cukrzycy typu 2, w których podano wpływ leczenia w zależności od stosowania inhibitorów SGLT2 na początku badania, a wyniki uzupełniono niepublikowanymi danymi. Wpływ leczenia w zależności od stosowania inhibitorów SGLT2 na początku badania oszacowano za pomocą metaanalizy z wagami odwrotności wariancji. Głównymi wynikami sercowo-naczyniowymi były poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe (niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, udar mózgu lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych) oraz hospitalizacja z powodu niewydolności serca. Wyniki dotyczące nerek obejmowały złożony punkt końcowy: zmniejszenie szacunkowej wartości współczynnika filtracji kłębuszkowej o ≥50%, niewydolność nerek lub zgon spowodowany niewydolnością nerek, a także roczne tempo spadku szacunkowej wartości współczynnika filtracji kłębuszkowej (nachylenie szacunkowej wartości współczynnika filtracji kłębuszkowej). Oceniano również ciężkie zdarzenia niepożądane i ciężką hipoglikemię. Metaanaliza została zarejestrowana w International Prospective Register of Systematic Reviews (PROSPERO; CRD42024565765).
Wyniki
Zidentyfikowaliśmy 3 badania, w których 1743 z 17 072 (10,2%) uczestników z cukrzycą typu 2 otrzymywało inhibitor SGLT2 na początku badania. Agoniści receptora GLP-1 zmniejszali ryzyko poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych o 21% (hazard ratio [HR], 0,79 [95% CI, 0,71-0,87]), ze spójnym działaniem u osób otrzymujących i nieotrzymujących inhibitorów SGLT2 na początku badania (odpowiednio HR, 0,77 [95% CI, 0,54-1,09] i HR, 0,79 [95% CI, 0,71-0,87]; P-heterogeneity = 0,78). Wpływ na hospitalizację z powodu niewydolności serca był podobnie spójny niezależnie od stosowania inhibitorów SGLT2 (HR, 0,58 [95% CI, 0,36-0,93] i HR, 0,73 [95% CI, 0,63-0,85]; P-heterogeneity = 0,26). Wpływ na złożony punkt końcowy dotyczący nerek (iloraz ryzyka, 0,79 [95% CI, 0,66-0,95]) oraz nachylenie szacunkowej wartości współczynnika filtracji kłębuszkowej (0,78 ml/min/1,73 m2/rok [95% CI, 0,57-0,98]) również nie różnił się w zależności od stosowania inhibitorów SGLT2 (odpowiednio P-heterogeneity = 0,53 i 0,94). Ciężkie działania niepożądane i ciężka hipoglikemia również były podobne niezależnie od stosowania inhibitorów SGLT2 (odpowiednio P-heterogeneity = 0,29 i 0,50).
Wnioski
U osób z cukrzycą typu 2 korzyści sercowo-naczyniowe i dotyczące nerek wynikające ze stosowania agonistów receptora GLP-1 są spójne niezależnie od stosowania inhibitorów SGLT2.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




