Αυτή η ολοκληρωμένη μετα-ανάλυση επιβεβαίωσε ότι οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 και οι αναστολείς SGLT2 παρέχουν συμπληρωματική καρδιαγγειακή και νεφρική προστασία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Ο συνδυασμός αποδίδει προσθετικά οφέλη στο MACE, την καρδιακή ανεπάρκεια, και τα νεφρικά αποτελέσματα, υποστηρίζοντας τη διπλή καρδιομεταβολική θεραπεία.
Οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 (πεπτίδιο-1 όμοιο με γλυκαγόνη) και οι αναστολείς SGLT2 (συμμεταφορέας νατρίου-γλυκόζης τύπου 2) βελτιώνουν και οι δύο τα καρδιαγγειακά και νεφρικά αποτελέσματα σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Διεξήγαμε μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση για να αξιολογήσουμε τις επιδράσεις των αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 στα κλινικά αποτελέσματα με και χωρίς αναστολείς SGLT2.
Πραγματοποιήσαμε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και Embase από την έναρξή τους έως τις 12 Ιουλίου 2024, για τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές αποτελεσμάτων αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που ανέφεραν επιδράσεις θεραπείας ανάλογα με την αρχική χρήση αναστολέων SGLT2, με ευρήματα συμπληρωμένα από αδημοσίευτα δεδομένα. Εκτιμήσαμε τις επιδράσεις θεραπείας ανάλογα με την αρχική χρήση αναστολέων SGLT2 χρησιμοποιώντας μετα-ανάλυση σταθμισμένη κατά αντίστροφη διακύμανση. Τα κύρια καρδιαγγειακά αποτελέσματα ήταν τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα (μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο, ή καρδιαγγειακός θάνατος) και η νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Τα νεφρικά αποτελέσματα περιελάμβαναν ένα σύνθετο μείωσης ≥50% του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης, νεφρικής ανεπάρκειας ή θανάτου που προκλήθηκε από νεφρική ανεπάρκεια, και τον ετήσιο ρυθμό μείωσης του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (κλίση του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης). Αξιολογήθηκαν επίσης σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα και σοβαρή υπογλυκαιμία. Αυτή η μετα-ανάλυση καταχωρίστηκε στο International Prospective Register of Systematic Reviews (PROSPERO· CRD42024565765).
Εντοπίσαμε 3 δοκιμές με 1743 από τους 17.072 (10,2%) συμμετέχοντες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που λάμβαναν αναστολέα SGLT2 στην έναρξη. Οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 μείωσαν τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων κατά 21% (λόγος κινδύνου [HR], 0,79 [ΔΕ 95%, 0,71-0,87]), με συνεπείς επιδράσεις σε όσους λάμβαναν και δεν λάμβαναν αναστολείς SGLT2 στην έναρξη (HR, 0,77 [ΔΕ 95%, 0,54-1,09] και HR, 0,79 [ΔΕ 95%, 0,71-0,87], αντίστοιχα· p ετερογένειας=0,78). Η επίδραση στη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ήταν παρομοίως συνεπής ανεξάρτητα από τη χρήση αναστολέα SGLT2 (HR, 0,58 [ΔΕ 95%, 0,36-0,93] και HR, 0,73 [ΔΕ 95%, 0,63-0,85]· p ετερογένειας=0,26). Οι επιδράσεις στο σύνθετο νεφρικό αποτέλεσμα (λόγος κινδύνου, 0,79 [ΔΕ 95%, 0,66-0,95]) και στην κλίση του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (0,78 ml/min/1,73 m²/έτος [ΔΕ 95%, 0,57-0,98]) επίσης δεν διέφεραν ανάλογα με τη χρήση αναστολέα SGLT2 (p ετερογένειας=0,53 και 0,94, αντίστοιχα). Σοβαρές ανεπιθύμητες επιδράσεις και σοβαρή υπογλυκαιμία ήταν επίσης παρόμοιες ανεξάρτητα από τη χρήση αναστολέα SGLT2 (p ετερογένειας=0,29 και 0,50, αντίστοιχα).
Σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, τα καρδιαγγειακά και νεφρικά οφέλη των αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 είναι συνεπή ανεξάρτητα από τη χρήση αναστολέα SGLT2.
