TR
Giriş yap

Literatür ·

Ejeksiyon fraksiyonu korunmuş kalp yetmezliği ve obezitede tirzepatid.

SUMMIT çalışması, ikili GIP/GLP-1 reseptör agonisti olan tirzepatidin, HFpEF ve obezitesi olan hastalarda kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışı ve kardiyovasküler ölümü anlamlı ölçüde azalttığını; semptomlarda, yaşam kalitesinde ve vücut ağırlığında belirgin iyileşmeler sağladığını göstermiştir. Bu durum, tirzepatidi semaglutid ile birlikte obeziteyle ilişkili kalp yetmezliğinde dönüştürücü bir tedavi olarak ortaya koymaktadır.

Arka plan

Obezite, ejeksiyon fraksiyonu korunmuş kalp yetmezliği riskini artırır. Glukoza bağımlı insülinotropik polipeptid ve glukagon benzeri peptid-1 reseptörlerinin uzun etkili agonisti olan tirzepatid önemli ölçüde kilo kaybına neden olmaktadır, ancak kardiyovasküler sonuçlar üzerindeki etkilerine ilişkin veriler yetersizdir.

Yöntemler

Bu uluslararası, çift kör, randomize, plasebo kontrollü çalışmada, kalp yetmezliği, en az %50 ejeksiyon fraksiyonu ve en az 30 vücut kitle indeksi (kilogram cinsinden ağırlığın metre cinsinden boyun karesine bölünmesiyle elde edilen değer) olan 731 hastayı 1:1 oranında randomize olarak, en az 52 hafta boyunca tirzepatid (haftada bir kez subkutan olarak 15 mg'a kadar) veya plasebo almaya atadık. İki birincil sonlanım noktası, kardiyovasküler nedenlere bağlı doğrulanmış ölüm veya kalp yetmezliği kötüleşmesi olayından oluşan bir bileşik (ilk olaya kadar geçen süre analiziyle değerlendirilen) ve Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire klinik özet skorunda (KCCQ-CSS; skorlar 0 ile 100 arasında değişir, daha yüksek skorlar daha iyi yaşam kalitesini gösterir) başlangıçtan 52. haftaya kadar olan değişimdi.

Bulgular

Toplam 364 hasta tirzepatid grubuna ve 367 hasta plasebo grubuna atandı; ortanca takip süresi 104 haftaydı. Kardiyovasküler nedenlere bağlı doğrulanmış ölüm veya kalp yetmezliği kötüleşmesi olayı tirzepatid grubunda 36 hastada (%9,9) ve plasebo grubunda 56 hastada (%15,3) görüldü (tehlike oranı, 0,62; %95 güven aralığı [GA], 0,41 ila 0,95; P = 0,026). Kalp yetmezliği kötüleşmesi olayları tirzepatid grubunda 29 hastada (%8,0) ve plasebo grubunda 52 hastada (%14,2) görüldü (tehlike oranı, 0,54; %95 GA, 0,34 ila 0,85); kardiyovasküler nedenlere bağlı doğrulanmış ölüm ise sırasıyla 8 hastada (%2,2) ve 5 hastada (%1,4) görüldü (tehlike oranı, 1,58; %95 GA, 0,52 ila 4,83). 52. haftada KCCQ-CSS'deki ortalama (±SS) değişim tirzepatid grubunda 19,5±1,2, plasebo grubunda 12,7±1,3 idi (gruplar arası fark, 6,9; %95 GA, 3,3 ila 10,6; P<0,001). Çalışma ilacının bırakılmasına yol açan advers olaylar (çoğunlukla gastrointestinal) tirzepatid grubunda 23 hastada (%6,3) ve plasebo grubunda 5 hastada (%1,4) görüldü.

Sonuçlar

Ejeksiyon fraksiyonu korunmuş kalp yetmezliği ve obezitesi olan hastalarda tirzepatid tedavisi, plaseboya kıyasla kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm veya kalp yetmezliği kötüleşmesinden oluşan bileşik riskin daha düşük olmasına yol açmış ve sağlık durumunu iyileştirmiştir. (Eli Lilly tarafından finanse edilmiştir; SUMMIT ClinicalTrials.gov numarası, NCT04847557.).

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal