Akut miyokard enfarktüsünde rutin spironolakton.
Bu NEJM çalışması, kalp yetmezliği veya azalmış ejeksiyon fraksiyonu olmayan hastalarda akut MI sonrasında rutin spironolakton kullanımının birincil bileşik sonlanım noktasını anlamlı ölçüde azaltmadığını göstermiştir. Sonuç, MI sonrası MRA kullanımını yerleşik KY veya azalmış LVEF'i olanlarla sınırlamaktadır.
Arka plan
Mineralokortikoid reseptör antagonistlerinin, konjestif kalp yetmezliği olan miyokard enfarktüsü sonrası hastalarda mortaliteyi azalttığı gösterilmiştir. Miyokard enfarktüsünden sonra spironolaktonun rutin kullanımının yararlı olup olmadığı belirsizdir.
Yöntemler
2'ye 2 faktöriyel tasarımlı bu çok merkezli çalışmada, perkütan koroner girişim uygulanmış miyokard enfarktüsü hastalarını randomize olarak spironolakton veya plasebo ve kolşisin veya plasebo almaya atadık. Burada spironolakton çalışmasının sonuçları bildirilmektedir. İki birincil sonuç şunlardı: toplam olay sayısı olarak değerlendirilen, kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm veya yeni ya da kötüleşen kalp yetmezliğinden oluşan bir bileşik; ve miyokard enfarktüsü, inme, yeni ya da kötüleşen kalp yetmezliği veya kardiyovasküler nedenlere bağlı ölümün ilk görülmesinden oluşan bir bileşik. Güvenlilik de değerlendirildi.
Bulgular
14 ülkedeki 104 merkezde 7062 hasta kaydettik; 3537 hasta spironolakton almaya, 3525 hasta plasebo almaya atandı. Analizlerimiz sırasında 45 hastanın (%0,6) yaşam durumu bilinmiyordu. İlk birincil sonuç için, ortanca 3 yıllık takip süresince spironolakton grubunda 183 olay (100 hasta-yılda 1,7), plasebo grubunda 220 olay (100 hasta-yılda 2,1) görüldü (kardiyovasküler olmayan nedenlere bağlı ölümün rekabet eden riski için düzeltilmiş tehlike oranı, 0,91; %95 güven aralığı [GA], 0,69 ila 1,21; P = 0,51). İkinci birincil sonuç açısından, olay spironolakton grubundaki 3537 hastanın 280'inde (%7,9) ve plasebo grubundaki 3525 hastanın 294'ünde (%8,3) görüldü (rekabet eden risk için düzeltilmiş tehlike oranı, 0,96; %95 GA, 0,81 ila 1,13; P = 0,60). Ciddi advers olaylar spironolakton grubunda 255 hastada (%7,2) ve plasebo grubunda 241 hastada (%6,8) bildirildi.
Sonuçlar
Miyokard enfarktüsü geçiren hastalar arasında spironolakton, kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm veya yeni ya da kötüleşen kalp yetmezliği insidansını veya kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm, miyokard enfarktüsü, inme ya da yeni veya kötüleşen kalp yetmezliğinden oluşan bileşiğin insidansını azaltmamıştır. (Canadian Institutes of Health Research ve diğerleri tarafından finanse edilmiştir; CLEAR ClinicalTrials.gov numarası, NCT03048825.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





