Rutynowe stosowanie spironolaktonu w ostrym zawale mięśnia sercowego.
To badanie opublikowane w NEJM wykazało, że rutynowe stosowanie spironolaktonu po ostrym zawale mięśnia sercowego u pacjentów bez niewydolności serca lub zmniejszonej frakcji wyrzutowej nie zmniejszyło istotnie pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego. Wynik ten ogranicza stosowanie MRA po zawale do pacjentów z rozpoznaną HF lub zmniejszoną LVEF.
Wprowadzenie
Wykazano, że antagoniści receptora mineralokortykoidowego zmniejszają śmiertelność u pacjentów po zawale mięśnia sercowego z zastoinową niewydolnością serca. Nie jest pewne, czy rutynowe stosowanie spironolaktonu po zawale mięśnia sercowego jest korzystne.
Metody
W tym badaniu wieloośrodkowym z dwuczynnikowym układem faktorialnym 2 na 2 losowo przydzielaliśmy pacjentów z zawałem mięśnia sercowego, u których wykonano przezskórną interwencję wieńcową, do otrzymywania spironolaktonu lub placebo oraz kolchicyny lub placebo. Tutaj przedstawiono wyniki badania dotyczącego spironolaktonu. Dwoma pierwszorzędowymi wynikami były: złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub nową albo nasilającą się niewydolność serca, oceniany jako łączna liczba zdarzeń, oraz złożony punkt końcowy obejmujący pierwsze wystąpienie zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, nowej albo nasilającej się niewydolności serca lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Oceniano także bezpieczeństwo.
Wyniki
Do badania włączono 7062 pacjentów w 104 ośrodkach w 14 krajach; 3537 pacjentów przydzielono do otrzymywania spironolaktonu, a 3525 do placebo. W momencie naszych analiz status życiowy był nieznany u 45 pacjentów (0,6%). Dla pierwszego pierwszorzędowego wyniku odnotowano 183 zdarzenia (1,7 na 100 pacjentolat) w grupie spironolaktonu w porównaniu z 220 zdarzeniami (2,1 na 100 pacjentolat) w grupie placebo w medianie okresu obserwacji wynoszącej 3 lata (hazard ratio skorygowane o konkurujące ryzyko zgonu z przyczyn niesercowo-naczyniowych, 0,91; 95% przedział ufności [CI], 0,69 do 1,21; P = 0,51). W odniesieniu do drugiego pierwszorzędowego wyniku zdarzenie wystąpiło u 280 z 3537 pacjentów (7,9%) w grupie spironolaktonu i u 294 z 3525 pacjentów (8,3%) w grupie placebo (hazard ratio skorygowane o konkurujące ryzyko, 0,96; 95% CI, 0,81 do 1,13; P = 0,60). Ciężkie zdarzenia niepożądane zgłoszono u 255 pacjentów (7,2%) w grupie spironolaktonu i u 241 (6,8%) w grupie placebo.
Wnioski
U pacjentów z zawałem mięśnia sercowego spironolakton nie zmniejszył częstości zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych ani nowej lub nasilającej się niewydolności serca, ani częstości złożonego punktu końcowego obejmującego zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu lub nową albo nasilającą się niewydolność serca. (Finansowanie: Canadian Institutes of Health Research i inne; numer CLEAR w ClinicalTrials.gov, NCT03048825.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





