Kalp Yetmezliği, Korunmuş Ejeksiyon Fraksiyonu ve Obezitesi Olan Hastalarda Kronik Böbrek Hastalığının ve Tirzepatidin Etkilerinin Etkileşimi
SUMMIT Çalışması.
Bu analiz, KBH'nin obezitesi olan HFpEF'te tirzepatidin yararını azaltmadığını göstermiş ve ikili inkretin agonistini kardiyorenal komorbidite yelpazesi boyunca desteklemiştir.
Giriş
Obezite hem ejeksiyon fraksiyonu korunmuş kalp yetmezliğine (HFpEF) hem de kronik böbrek hastalığına (KBH) yol açar; KBH, obezite ile ilişkili HFpEF'in klinik seyrini etkileyebilir; inkretin temelli ilaçlar da böbrek fonksiyonunu etkileyebilir.
Amaçlar
Bu analizin iki amacı vardı: 1) obezite ile ilişkili HFpEF'i olan hastalarda KBH'nin tirzepatide klinik yanıtlar üzerindeki etkisini değerlendirmek; ve 2) tirzepatid ile ilişkili böbrek fonksiyonu değişikliklerinin karmaşıklığını araştırmak. Her iki amaç için de tahmini glomerüler filtrasyon hızının (eGFR) kreatinin temelli ve sistatin C temelli tahminleri arasındaki uyumsuzluklara odaklandık.
Yöntemler
SUMMIT çalışması, KBH'si olan katılımcılar açısından zenginleştirilmiş, HFpEF'i ve vücut kitle indeksi ≥30 kg/m2 olan 731 hastayı rastgele atadı. Hastalar ortanca 104 hafta boyunca plasebo veya tirzepatid aldı ve kardiyovasküler ölüm veya kötüleşen kalp yetmezliği olayları açısından ve 52. haftadan sonra Kansas City Kardiyomiyopati Anketi Klinik Özet Skorundaki (KCCQ-CSS) değişiklikler açısından izlendi. Obezitenin ve kas kütlesindeki değişikliklerin yarattığı karıştırıcı etki nedeniyle eGFR, randomizasyonda ve 12, 24 ve 52. haftalardan sonra hem kreatinin temelli hem de sistatin C temelli formüllerle değerlendirildi.
Bulgular
KBH'si olan hastalarda (kreatinine veya sistatin C'ye göre) kalp yetmezliği daha şiddetliydi; bu durum şunlara yansımıştır: 1) daha kötü fonksiyonel sınıf, KCCQ-CSS skorları ve 6 dakikalık yürüme mesafesi; 2) daha yüksek NT-proBNP ve kardiyak troponin T düzeyleri; ve 3) kötüleşen kalp yetmezliği olaylarında 2 kat artmış risk. KBH, tirzepatidin majör advers kalp yetmezliği olaylarının göreceli riskini azaltma ve KCCQ-CSS'yi, yaşam kalitesini ve fonksiyonel kapasiteyi iyileştirme etkisini değiştirmemiştir, ancak birincil olaylardaki mutlak risk azalması KBH'si olan hastalarda sayısal olarak daha fazlaydı. Böbrek fonksiyonu değerlendirmeleri açısından, başlangıçtaki eGFR-sistatin C tutarlı biçimde eGFR-kreatininden ≈9 mL/dk/1,73 m2 daha düşüktü ve bireysel varyans anlamlıydı. Ayrıca tirzepatid, hem kreatinin temelli hem de sistatin C temelli formüllerle değerlendirildiğinde 52. haftada eGFR'yi artırmış, ancak bireysel hastalarda önemli bir uyumsuzluk görülmüştür. Tirzepatid, 12. haftada eGFR-kreatinin ile eGFR'de düşüşe (ancak eGFR-sistatin C ile değil) yol açmış ve 52. haftada tüm hastalarda (sistatin C ile değerlendirildiğinde) ancak yalnızca KBH'si olan hastalarda (eGFR-kreatinin ile değerlendirildiğinde) eGFR'de iyileşmeye yol açmıştır.
Sonuçlar
Obezite, HFpEF ve KBH üçlüsü, önemli fonksiyonel bozukluğu ve olumsuz prognozu olan, buna rağmen tirzepatide olumlu yanıt veren hastaları tanımlamaktadır. Uzun dönemli tirzepatid böbrek fonksiyonunu (hem sistatin C hem de kreatinin ile) iyileştirmektedir, ancak inkretin temelli ilaçlar alan obezitesi olan hastalarda eGFR ölçümünün, yağ ve kas kütlesinin (ve vücut kompozisyonundaki değişikliklerin) hem sistatin C hem de kreatinin sentezi üzerindeki etkileri nedeniyle çarpıtılması olasıdır. (Ejeksiyon Fraksiyonu Korunmuş Kalp Yetmezliği [HFpEF] ve Obezitesi Olan Katılımcılarda Tirzepatid [LY3298176] Çalışması: SUMMIT Çalışması; NCT04847557).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





