Kalp Yetmezliği Olan Hastalarda Empagliflozinin Eritropoezi ve Demir Mobilizasyonunu Yönlendiren Mekanizmalar Üzerindeki Etkisi
EMPEROR Programı.
Bu mekanistik çalışma, empagliflozinin kalp yetmezliğinde hipoksi ile indüklenebilir faktör yolağının aktivasyonu aracılığıyla eritropoezi ve demir mobilizasyonunu uyardığını göstermiş; SGLT2 inhibitörü tedavisi sırasında gözlenen hemoglobin artışlarını açıklamıştır.
Giriş
Sodyum-glukoz kotransporter 2 (SGLT2) inhibitörleri eritropoezi uyarır, ancak SGLT2 inhibitörlerinin kalp yetmezliği olan hastalarda sistemik demir metabolizması üzerindeki etkisinin mekanizmaları ve klinik önemi iyi anlaşılmamıştır.
Amaçlar
Yazarlar, ejeksiyon fraksiyonu azalmış veya korunmuş kalp yetmezliği olan hastalarda kısa ve uzun dönemli empagliflozin tedavisi öncesinde ve sonrasında, kalp yetmezliği olan hastalarda kapsamlı bir demir metabolizması biyobelirteç setini, özellikle eritroblast sinyal molekülü olan eritroferronu, karakterize etmeyi amaçlamıştır.
Yöntemler
EMPEROR (Kronik Kalp Yetmezliği Olan Hastalarda EMPagliflozin sonlanım çalışması) programında plasebo veya empagliflozin ile tedavi edilen 1139 hastada başlangıçta, 12. haftada ve 52. haftada serum demir metabolizması biyobelirteçlerini ölçtük ve bu biyobelirteçlerin klinik durumla ve empagliflozinin eritropoez ve kalp yetmezliği sonlanımları üzerindeki etkisiyle karşılıklı ilişkilerini karakterize ettik.
Bulgular
Demir biyobelirteçleri arasındaki korelasyonlar, işlevsel bir eritropoietin-eritroferron-transferrin-reseptör-protein-1 (TfR1)-hepsidin ekseninin varlığını göstermiştir. Kalp yetmezliği ilerledikçe hastalarda eritropoietin, eritroferron ve TfR1 düzeyleri daha yüksekti (P trendi <0,01) ve bu proteinlerin düzeyleri kardiyovasküler ölüm veya kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış riskinin arttığını öngörüyordu (tümü P < 0,01). Plasebo ile karşılaştırıldığında, 12. haftada empagliflozin hemoglobini 0,6 ile 0,9 g/dL artırmıştır (P < 0,001); bu etkiye eritropoietin-eritroferron-TfR1 ekseninin daha fazla aktivasyonu ve artmış demir kullanımı eşlik etmiştir. Empagliflozin serum eritroferron düzeylerini >%40 artırmış (eritropoietin ve TfR1'deki artışlarla birlikte), aynı zamanda hepsidin düzeylerini düşürmüş, serum demir konsantrasyonlarını ve transferrin saturasyonunu azaltmıştır (tümü P < 0,01). Empagliflozin ile tedavi edildiğinde, başlangıçta demir eksikliği kanıtı olan hastalarda eritrosit yanıtında azalma görülmüş (P trendi = 0,04), ancak kalp yetmezliği yararlarında azalma olmamıştır.
Sonuçlar
Eritropoietin-eritroferron-TfR1-hepsidin ekseni, kalp yetmezliği olan hastalarda hastalık ilerledikçe aktive olmakta ve SGLT2 inhibitörleriyle, eritropoezi ve demir mobilizasyonunu ve kullanımını artıran etkilerine paralel olarak daha da güçlenmektedir. Bu değişikliklerin, SGLT2 inhibitörlerinin etki mekanizmasının anlaşılması ve tedavi yanıtının izlenmesi açısından önemli çıkarımları vardır.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




