TR
Giriş yap

Literatür ·

Atriyal Fibrilasyon İçin Kateter Ablasyonu Sonrası Uzun Dönemli Antikoagülasyonun Kesilmesi

ALONE-AF Randomize Klinik Çalışması.

ALONE-AF çalışması, atriyal fibrilasyon için başarılı kateter ablasyonu sonrasında antikoagülasyonun güvenli biçimde kesilip kesilemeyeceğini araştırmıştır. Çalışma, AF yönetiminde çözülmemiş en önemli sorulardan birini ele almaktadır.

Amaçlar

AF için kateter ablasyonu sonrasında atriyal aritmi nüksü belgelenmemiş hastalarda, oral antikoagülan tedavinin kesilmesinin, oral antikoagülan tedaviye devam edilmesine kıyasla üstün klinik sonuçlar sağlayıp sağlamadığını değerlendirmek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: Güney Kore'deki 18 hastanede 28 Temmuz 2020 ile 9 Mart 2023 tarihleri arasında kaydedilen ve randomize edilen, 840 yetişkin hastayı (19-80 yaş) içeren randomize bir klinik çalışma. Kaydedilen hastalarda cinsiyetle ilişkili olmayan en az 1 inme risk faktörü (CHA2DS2-VASc skoru [aralık, 0-9] kullanılarak belirlenmiştir) vardı ve AF için kateter ablasyonundan sonra en az 1 yıl boyunca belgelenmiş atriyal aritmi nüksü yoktu. CHA2DS2-VASc skoru, AF'li hastalar arasında inme riskinin değerlendirilmesinde kullanılır (konjestif kalp yetmezliği, hipertansiyon, ≥75 yaş, diyabet, inme veya geçici iskemik atak, vasküler hastalık, 65 ile 74 yaş arası ve cinsiyet kategorisi için puan değerleri kullanılarak hesaplanır). Son takip tarihi 4 Haziran 2025 idi.

Yöntemler

Hastalar, oral antikoagülan tedaviyi kesmek (n = 417) veya oral antikoagülan tedaviye devam etmek (direkt oral antikoagülanlarla; n = 423) üzere 1:1 oranında randomize olarak atandı. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonuç, 2. yılda inme, sistemik emboli ve majör kanamadan oluşan bileşiğin ilk ortaya çıkışıydı. Birincil sonucun bireysel bileşenleri (iskemik inme ve majör kanama gibi) ikincil sonuçlar olarak değerlendirildi.

Bulgular

Randomize edilen 840 yetişkinin ortalama yaşı 64 (SS, 8) yıldı, %24,9'u kadındı, ortalama CHA2DS2-VASc skoru 2,1 (SS, 1,0) idi ve %67,6'sında paroksismal AF vardı. 2. yılda birincil sonuç, oral antikoagülan tedavinin kesildiği grupta 1 hastada (%0,3), oral antikoagülan tedaviye devam edilen grupta ise 8 hastada (%2,2) görüldü (mutlak fark, -1,9 yüzde puanı [%95 GA, -3,5 ile -0,3]; P = 0,02). İskemik inmenin 2 yıllık kümülatif insidansı, oral antikoagülan tedavinin kesildiği grupta %0,3, oral antikoagülan tedaviye devam edilen grupta %0,8 idi (mutlak fark, -0,5 yüzde puanı [%95 GA, -1,6 ile 0,6]). Majör kanama, oral antikoagülan tedavinin kesildiği grupta 0 hastada, oral antikoagülan tedaviye devam edilen grupta 5 hastada (%1,4) görüldü (mutlak fark, -1,4 yüzde puanı [%95 GA, -2,6 ile -0,2]).

Sonuçlar

AF için kateter ablasyonu sonrasında belgelenmiş atriyal aritmi nüksü olmayan hastalar arasında, oral antikoagülan tedavinin kesilmesi, direkt oral antikoagülan tedaviye devam etmeye kıyasla inme, sistemik emboli ve majör kanamadan oluşan bileşik sonuç açısından daha düşük bir riske yol açmıştır.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal