Długoterminowe odstawienie antykoagulacji po ablacji cewnikowej z powodu migotania przedsionków
Randomizowane badanie kliniczne ALONE-AF.
W badaniu ALONE-AF oceniano, czy antykoagulację można bezpiecznie odstawić po skutecznej ablacji cewnikowej z powodu migotania przedsionków. Badanie dotyczy jednego z najważniejszych nierozstrzygniętych zagadnień w postępowaniu w AF.
Cele
Ocena, czy odstawienie doustnego leczenia przeciwkrzepliwego zapewnia lepsze wyniki kliniczne niż jego kontynuowanie u pacjentów bez udokumentowanego nawrotu arytmii przedsionkowej po ablacji cewnikowej z powodu AF. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY BADANIA: Randomizowane badanie kliniczne obejmujące 840 dorosłych pacjentów (w wieku 19-80 lat), których włączono i poddano randomizacji od 28 lipca 2020 do 9 marca 2023 w 18 szpitalach w Korei Południowej. Włączeni pacjenci mieli co najmniej 1 czynnik ryzyka udaru niezwiązany z płcią (określony za pomocą skali CHA2DS2-VASc [zakres 0-9]) i nie mieli udokumentowanego nawrotu arytmii przedsionkowej przez co najmniej 1 rok po ablacji cewnikowej z powodu AF. Skala CHA2DS2-VASc służy do oceny ryzyka udaru u pacjentów z AF (obliczana na podstawie punktów za zastoinową niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥75 lat, cukrzycę, udar lub przemijający atak niedokrwienny, chorobę naczyń, wiek od 65 do 74 lat oraz płeć). Data ostatniej obserwacji to 4 czerwca 2025.
Metody
Pacjentów losowo przydzielono w stosunku 1:1 do odstawienia doustnego leczenia przeciwkrzepliwego (n = 417) lub kontynuowania doustnego leczenia przeciwkrzepliwego (za pomocą doustnych antykoagulantów niebędących antagonistami witaminy K; n = 423). GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym wynikiem było pierwsze wystąpienie złożonego punktu końcowego obejmującego udar, zatorowość systemową i duże krwawienie w ciągu 2 lat. Poszczególne składowe pierwszorzędowego wyniku (takie jak udar niedokrwienny i duże krwawienie) oceniano jako wyniki drugorzędowe.
Wyniki
Spośród 840 dorosłych poddanych randomizacji średni wiek wynosił 64 lata (SD 8), 24,9% stanowiły kobiety, średni wynik w skali CHA2DS2-VASc wynosił 2,1 (SD 1,0), a 67,6% miało napadowe AF. Po 2 latach pierwszorzędowy wynik wystąpił u 1 pacjenta (0,3%) w grupie odstawienia doustnego leczenia przeciwkrzepliwego wobec 8 pacjentów (2,2%) w grupie kontynuowania doustnego leczenia przeciwkrzepliwego (różnica bezwzględna -1,9 punktu procentowego [95% CI od -3,5 do -0,3]; p = 0,02). Dwuletnia skumulowana częstość udaru niedokrwiennego wynosiła 0,3% w grupie odstawienia doustnego leczenia przeciwkrzepliwego wobec 0,8% w grupie kontynuowania doustnego leczenia przeciwkrzepliwego (różnica bezwzględna -0,5 punktu procentowego [95% CI od -1,6 do 0,6]). Duże krwawienie wystąpiło u 0 pacjentów w grupie odstawienia doustnego leczenia przeciwkrzepliwego wobec 5 pacjentów (1,4%) w grupie kontynuowania doustnego leczenia przeciwkrzepliwego (różnica bezwzględna -1,4 punktu procentowego [95% CI od -2,6 do -0,2]).
Wnioski
U pacjentów bez udokumentowanego nawrotu arytmii przedsionkowej po ablacji cewnikowej z powodu AF odstawienie doustnego leczenia przeciwkrzepliwego wiązało się z mniejszym ryzykiem złożonego wyniku obejmującego udar, zatorowość systemową i duże krwawienie niż kontynuowanie leczenia doustnymi antykoagulantami niebędącymi antagonistami witaminy K.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




