Tip 2 diyabetli kişilerde obezite tedavisi için oral küçük molekül GLP-1 reseptör agonisti orforglipron (ATTAIN-2)
faz 3, çift kör, randomize, çok merkezli, plasebo kontrollü çalışma.
ATTAIN-2 çalışması, oral bir GLP-1 reseptör agonisti olan orforglipronun obezitesi ve tip 2 diyabeti olan yetişkinlerde yaklaşık %15 kilo kaybı sağladığını göstermiştir. Bu kesin faz 3 sonuçları, günlük oral GLP-1 tedavisini, diyabette obezite tedavisi için enjekte edilen semaglutid ve tirzepatide uygulanabilir, iğnesiz bir alternatif olarak konumlandırmaktadır.
Arka plan
Obezite, tip 2 diyabete ve komplikasyonlarına önemli ölçüde katkıda bulunan kronik bir hastalıktır. Tip 2 diyabetli yetişkinlerde obezite tedavisi için oral küçük molekül (peptid olmayan) bir GLP-1 reseptör agonisti olan orforglipronu değerlendirmeyi amaçladık.
Yöntemler
Bu 72 haftalık, faz 3, çift kör, plasebo kontrollü çalışma on ülkedeki 136 merkezde yürütülmüştür. VKİ'si 27 kg/m2 veya daha yüksek ve glikolize hemoglobini (HbA1c) %7-10 (53-86 mmol/mol) olan katılımcılar, günde bir kez orforglipron 6 mg, 12 mg, 36 mg veya plasebo almak üzere randomize edilmiştir (1:1:1:2). Birincil sonlanım noktası, başlangıçtan 72. haftaya kadar vücut ağırlığındaki ortalama yüzde değişim olmuştur. Tedavi rejimi estimandı (ara olaylardan bağımsız olarak randomize edilen tüm katılımcıların verileri kullanılarak) birincil estimand olup etkinlik estimandı destekleyici olarak değerlendirilmiştir. Güvenlilik, çalışma ilacından en az bir doz alan tüm hastalarda değerlendirilmiştir. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'a (NCT05872620) kaydedilmiş olup tamamlanmıştır.
Bulgular
5 Haziran 2023 ile 15 Şubat 2024 arasında 2859 katılımcı taranmış ve 1613'ü (757 [%46,9] kadın), doz artırım fazının ardından, yaşam tarzı değişikliğine ek olarak orforglipron 6 mg (n=329), 12 mg (n=332), 36 mg (n=322) veya plasebo (n=630) almak üzere randomize edilmiştir; 1444'ü (%89,5) çalışmayı tamamlamıştır. Başlangıç vücut ağırlığı 101,4 kg (SS 22,5), VKİ 35,6 kg/m2 (SS 6,6) ve HbA1c %8,05 (SS 0,75; 64,4 mmol/mol [SS 8,2]) idi. Tedavi rejimi estimandı için, başlangıçtan 72. haftaya kadar vücut ağırlığındaki ortalama yüzde değişim 6 mg ile -%5,1 (%95 GA -6,0 ile -4,2) (tahmini tedavi farkı [ETD] -2,7 [%95 GA -3,7 ile -1,6]; p<0,0001), 12 mg ile -%7,0 (-7,8 ile -6,2) (ETD -4,5 [-5,5 ile -3,6]; p<0,0001) ve 36 mg orforglipron ile -%9,6 (-10,5 ile -8,7) (ETD -7,1 [-8,2 ile -6,1]; p<0,0001), plasebo ile ise -%2,5 (-3,0 ile -1,9) olmuştur (plaseboya kıyasla tümünde p<0,0001). HbA1c dahil önceden belirlenmiş tüm kilo ve kardiyometabolik ölçütler orforglipron ile istatistiksel olarak anlamlı biçimde iyileşmiştir. Advers olaylar (çoğunlukla gastrointestinal kaynaklı) nedeniyle tedavinin bırakılması orforglipron ile (%6,1-9,9) plaseboya (%4,1) kıyasla daha yüksekti. Orforglipron ile en sık görülen advers olaylar, ağırlıklı olarak doz artırımı sırasında ortaya çıkan hafif ile orta şiddette gastrointestinal olaylardı. Çalışma sırasında on ölüm bildirilmiştir: altısı orforglipron ile, dördü plasebo ile. Araştırmacılar, plasebo grubundaki bir olgu ve 12 mg orforglipron grubundaki bir olgu dışında tüm ölümlerin çalışma tedavisiyle ilişkisiz olduğuna karar vermiştir. Orforglipron grubundaki olgu için tedaviyle ilişkili bir bağlantı bildirilmemiştir.
Sonuçlar
Obezitesi veya fazla kilosu olan tip 2 diyabetli yetişkinlerde, yaşam tarzı değişikliğine ek olarak günde bir kez orforglipron ile plaseboya kıyasla vücut ağırlığında istatistiksel olarak üstün bir azalma gösterilmiş olup güvenlilik profili diğer GLP-1 reseptör agonistlerine benzerdir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




