Kardiyovasküler Risk Altındaki, Tip 2 Diyabetli veya Diyabetsiz Hastalarda Dapagliflozinin Kardiyovasküler-Böbrek Etkileri
Randomize, Çift Kör, Plasebo Kontrollü Bir Çalışmanın Sonuçları.
Bu çalışma, dapagliflozinin diyabet durumundan bağımsız olarak kardiyovasküler risk altındaki hastalarda vasküler sertliği ve kardiyorenal belirteçleri iyileştirdiğini göstermiş ve SGLT2 inhibitörlerinin evrensel kardiyorenal koruyucu etkileri için mekanistik destek sağlamıştır.
Arka plan
Kardiyovasküler risk altındaki katılımcılarda 12 haftalık sodyum-glukoz kotransporter-2 inhibisyonunun (günde 10 mg dapagliflozin) vasküler sertlik, kardiyak ve böbrek işlevi ve nörohormonal yolaklar üzerindeki etkisini araştırdık.
Yöntemler
Bu randomize, çift kör, paralel gruplu, plasebo kontrollü çalışmaya, en az 1 yerleşik kardiyovasküler durumu veya kardiyovasküler risk faktörü olan 51 katılımcı alındı. Katılımcılara, sabitlenmiş öglisemi (4-6 mmol/L) altında 3 ardışık değerlendirme yapıldı: başlangıçta, tedavinin 1. haftasında ve 12. haftasında. Birincil sonuç, augmentasyon indeksi ve nabız dalga hızı olarak ölçülen vasküler arteriyel sertlikti. İkincil sonuçlar şunları içeriyordu: kan basıncı, vücut sıvısı bileşimi, girişimsel olmayan kardiyak debi izlemi, arteriyel vazodilatasyon testleri, kalp hızı değişkenliği, ekokardiyografi, iohexol ile ölçülen glomerüler filtrasyon hızı ve natriürez.
Bulgular
Dapagliflozin, 12 hafta sonra aortik augmentasyon indeksi ile ölçüldüğü üzere vasküler arteriyel sertliği azalttı (plasebo düzeltmeli değişim -7,4±%2,8, P=0,01). Dapagliflozin ekstraselüler sıvıyı akut olarak azalttı (-0,8±0,3 L, P=0,004) ve 12. haftada torasik sıvı içeriğinde kalıcı azalmalar görüldü (-3,3±1,5 kΩ-1, P=0,03). Ölçülen glomerüler filtrasyon hızındaki azalmalara (-5,8±2,1 mL/dk/1,73m2, P=0,008), proksimal sodyum atılımında (%5,1±2,2, P=0,03), mutlak fraksiyonel distal sodyum geri emiliminde (%4,4±2,1, P=0,04) ve idrar adenozininde (0,21±0,08 mmol/L/μmol Cr, P=0,01) akut artışlar eşlik etti.
Sonuçlar
Dapagliflozin, klinik koruma kanıtının bulunmadığı, değişen kardiyovasküler risk düzeylerindeki bireylerde erken kardiyorenal değişikliklere neden oldu. Sodyum-glukoz kotransporter-2 inhibisyonunun bu etkilerinin iyileşmiş klinik kardiyorenal sonuçlara dönüşüp dönüşmediğini belirlemek için, özellikle birincil korunma bağlamında, daha düşük riskli popülasyonlarda klinik çalışmalara ihtiyaç vardır. KAYIT: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Benzersiz tanımlayıcı: NCT04258371.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




