TR
Giriş yap

Literatür ·

Atılım inmesi sonrasında direkt oral antikoagülan tedavisine devam etme ve değiştirme karşılaştırması.

DOAK tedavisi sırasında iskemik inme geçiren 1006 AF hastasında kayıt sistemi temelli, öykünülmüş hedef çalışma: 463'ü aynı DOAK'a devam etmiş, 543'ü değiştirmiştir. IPTW düzeltmesi sonrasında 90 günlük net klinik yarar, değiştirmede %4,9, devam etmede %5,1 olmuştur; fark −0,3 yüzde puandır (%90 GA −2,7 ile 2,1) ve önceden belirlenmiş non-inferiorite marjı içindedir. Tekrarlayan iskemik olaylar, intraserebral hemoraji, tüm nedenlere bağlı mortalite ve vasküler ölüm farklı değildi. DOAK üzerinde atılım inmesinden sonra değiştirmek devam etmekten daha iyi değildir; baştaki DOAK seçimi daha önemlidir.

Amaçlar

Aynı DOAK ile tedaviye devam etmenin, 90 günlük klinik sonuçlar açısından oral antikoagülan tedavisini değiştirmeye göre non-inferior olup olmadığını değerlendirmek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: Kesintisiz DOAK tedavisi alırken atılım iskemik inmesi geçiren ve sonrasında antikoagülasyon tedavisine yeniden başlayan ardışık erişkin AF hastalarını kapsayan, öykünülmüş hedef çalışma tasarımlı bu çok merkezli kayıt sistemi temelli kohort çalışmasına, Şubat 2020 ile Şubat 2025 arasında Avrupa ve Kuzey Afrika'daki 9 ülkede 35 inme merkezinden, standartlaştırılmış 90 günlük takiple hastalar kaydedilmiştir. Veri seti 1 Eylül 2025'te kilitlenmiştir. Değiştirme ve devam etme stratejilerinin non-inferiorite karşılaştırması yapılmıştır. Başlangıçtaki karıştırıcı etki, ters olasılık tedavi ağırlıklandırması (IPTW) kullanılarak ele alınmıştır. Birincil non-inferiorite marjı, 90 günlük net klinik yararda 3,0 yüzde puanlık mutlak risk farkıydı. MARUZİYET: Müdahale grubu farklı bir DOAK'a veya K vitamini antagonistine geçmiş; karşılaştırma grubu inme öncesi DOAK ile tedaviye devam etmiştir. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonuç, tekrarlayan iskemik inme ve orta ila ciddi kanama olarak tanımlanan 90 günlük net klinik yarardı. İkincil sonuçlar arasında tekrarlayan iskemik olaylar, semptomatik intraserebral hemoraji, orta ila ciddi ekstrakraniyal kanama, tüm nedenlere bağlı mortalite ve vasküler ölüm yer almıştır.

Bulgular

Analize dahil edilen 1006 hasta arasında (ortanca yaş, 80,4 [IQR, 73,4-85,4] yıl; 503 kadın [%50,0] ve 503 [%50,0] erkek), 463'ü (%46,0) aynı DOAK tedavisine devam etmiş ve 543'ü (%54,0) tedaviyi değiştirmiştir. IPTW düzeltmesi sonrasında 90 günlük net klinik yarar değiştirmede %4,9 ve devam etmede %5,1 olmuş, bu da -0,3 yüzde puanlık bir risk farkına (%90 GA, -2,7 ile 2,1 yüzde puan) karşılık gelmiş ve önceden belirlenmiş non-inferiorite ölçütünü karşılamıştır. Tekrarlayan iskemik olaylar ve kanama sonuçları için mutlak farklar önceden tanımlanmış non-inferiorite marjları içindeydi. Tüm nedenlere bağlı veya vasküler mortalite için non-inferiorite gösterilememiştir.

Sonuçlar

DOAK tedavisi sırasında atılım iskemik inmesi geçiren hastalarda, antikoagülasyon tedavisinin değiştirilmesi, devam etmeye kıyasla klinik olarak anlamlı kısa dönemli bir yarar ile ilişkili değildi. Bu bulgular, değiştirmenin aynı DOAK ile tedaviye devam etmeye kıyasla ek yarar sağlamadığını düşündürmektedir. Atılım iskemik inmesi sonrasında ikincil korunmayı iyileştirecek stratejileri belirlemek için randomize klinik çalışmalar gereklidir.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal