PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Kontynuacja a zmiana doustnego leku przeciwkrzepliwego niebędącego antagonistą witaminy K po udarze mózgu mimo leczenia.

Oparte na rejestrze emulowane badanie docelowe 1006 pacjentów z AF z udarem niedokrwiennym w trakcie leczenia NOAC: 463 kontynuowało ten sam NOAC, a 543 zmieniło leczenie. Po korekcie IPTW 90-dniowa korzyść kliniczna netto wynosiła 4,9% przy zmianie leczenia wobec 5,1% przy kontynuacji, różnica −0,3 punktu procentowego (90% CI −2,7 do 2,1), mieszcząca się w zdefiniowanym a priori marginesie nie mniejszej skuteczności. Nawracające zdarzenia niedokrwienne, krwotok śródmózgowy, śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny i zgon naczyniowy nie różniły się. Po udarze mózgu mimo leczenia NOAC zmiana leku nie jest lepsza niż kontynuacja: ważniejszy jest początkowy wybór NOAC.

Cele

Ocena, czy kontynuacja leczenia tym samym NOAC nie była gorsza od zmiany doustnej terapii przeciwkrzepliwej pod względem 90-dniowych wyników klinicznych. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY BADANIA: To wieloośrodkowe badanie kohortowe oparte na rejestrze, z emulowanym projektem badania docelowego, obejmowało kolejnych dorosłych pacjentów z AF, u których wystąpił udar niedokrwienny mimo nieprzerwanego leczenia NOAC i którzy następnie wznowili leczenie przeciwkrzepliwe. Pacjentów włączano od lutego 2020 r. do lutego 2025 r. w 35 ośrodkach leczenia udaru w 9 krajach Europy i Afryki Północnej, ze standaryzowaną 90-dniową obserwacją. Zbiór danych zamknięto 1 września 2025 r. Przeprowadzono porównanie nie mniejszej skuteczności strategii zmiany leczenia i jego kontynuacji. Wyjściowe czynniki zakłócające uwzględniono za pomocą ważenia odwrotnym prawdopodobieństwem leczenia (IPTW). Pierwszorzędowy margines nie mniejszej skuteczności wynosił 3,0 punktu procentowego różnicy ryzyka bezwzględnego w 90-dniowej korzyści klinicznej netto. EKSPOZYCJA: Grupa interwencji zmieniła leczenie na inny NOAC lub antagonistę witaminy K; grupa porównawcza kontynuowała leczenie NOAC stosowanym przed udarem. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym wynikiem była 90-dniowa korzyść kliniczna netto, zdefiniowana jako nawrotowy udar niedokrwienny i krwawienie o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Wyniki drugorzędowe obejmowały nawracające zdarzenia niedokrwienne, objawowy krwotok śródmózgowy, krwawienie pozaczaszkowe o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny i zgon naczyniowy.

Wyniki

Spośród 1006 pacjentów włączonych do analizy (mediana wieku 80,4 [IQR 73,4-85,4] roku; 503 kobiety [50,0%] i 503 [50,0%] mężczyzn) 463 (46,0%) kontynuowało leczenie tym samym NOAC, a 543 (54,0%) zmieniło leczenie. Po korekcie IPTW 90-dniowa korzyść kliniczna netto wynosiła 4,9% przy zmianie leczenia i 5,1% przy kontynuacji, co odpowiada różnicy ryzyka −0,3 punktu procentowego (90% CI, −2,7 do 2,1 punktu procentowego), spełniając zdefiniowane a priori kryterium nie mniejszej skuteczności. W przypadku nawracających zdarzeń niedokrwiennych i wyników dotyczących krwawień różnice bezwzględne mieściły się we wcześniej zdefiniowanych marginesach nie mniejszej skuteczności. Nie wykazano nie mniejszej skuteczności w odniesieniu do śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny ani śmiertelności naczyniowej.

Wnioski

U pacjentów z udarem niedokrwiennym mimo leczenia NOAC zmiana leczenia przeciwkrzepliwego nie wiązała się z klinicznie istotną krótkoterminową korzyścią w porównaniu z kontynuacją. Wyniki te sugerują, że zmiana leczenia nie zapewnia dodatkowej korzyści w porównaniu z kontynuacją leczenia tym samym NOAC. Potrzebne są randomizowane badania kliniczne w celu zidentyfikowania strategii poprawiających profilaktykę wtórną po udarze niedokrwiennym mimo leczenia.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski