Κατεβάστε το EPCCS Practical Guidance Document, το οποίο παρέχει ένα σύντομο επιστημονικό υπόβαθρο σχετικά με την ανάγκη και πρακτική καθοδήγηση για τη διαχείριση της υπεργλυκαιμίας και του αυξημένου καρδιαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.
• Ο διαβήτης τύπου 2 (T2DM) αποτελεί ένα αυξανόμενο παγκόσμιο πρόβλημα. • Ο T2DM είναι συνήθως μια προοδευτική νόσος που ξεκινά με διαταραγμένη ανοχή γλυκόζης (IGT, ή προδιαβήτης), η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αντίσταση στην ινσουλίνη (IR) και τη συσσώρευση επιπλοκών με την πάροδο του χρόνου. Ο T2DM συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για μια σειρά καρδιαγγειακών νοσημάτων (CVD) και αναγνωρίζεται ως παράγοντας κινδύνου καρδιαγγειακής (CV) θνησιμότητας. • Παραδοσιακά, η εστίαση της θεραπείας του T2DM ήταν στη μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c). • Ενώ έχει αποδειχθεί ότι η μείωση της γλυκόζης μειώνει τις μικροαγγειακές επιπλοκές, η μείωση της HbA1c με παλαιότερες θεραπείες, με εξαίρεση τη μετφορμίνη, δεν βελτιώνει τη θνησιμότητα ή τον αγγειακό κίνδυνο. Ωστόσο, ορισμένα νεότερα αντιδιαβητικά φάρμακα έχουν επιδείξει σημαντικά καρδιαγγειακά οφέλη, συγκεκριμένα οι αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2), και ορισμένοι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 (GLP-1RA). Αυτά τα νέα ευρήματα προσφέρουν τη δυνατότητα μιας πιο ολοκληρωμένης θεραπευτικής προσέγγισης στη διαχείριση του T2DM, η οποία αντιμετωπίζει τόσο την υπεργλυκαιμία όσο και τον σχετιζόμενο κίνδυνο καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιμότητας. • Όλες αυτές οι πτυχές θα συζητηθούν με περισσότερη λεπτομέρεια σε αυτό το πρακτικό έγγραφο καθοδήγησης, το οποίο στοχεύει στην καθοδήγηση γενικών ιατρών (GP) και άλλων ιατρών πρωτοβάθμιας φροντίδας σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης της αγγειακής νόσου σε ασθενείς με T2DM στην πρωτοβάθμια φροντίδα.
Παρακαλούμε σημειώστε ότι στην προηγούμενη έκδοση PDF, αναγράφηκε λανθασμένη σύσταση για το επίπεδο FPG στην ενότητα διάγνωσης (σελ. 3 και εικόνα 1). Η σωστή πρόταση είναι: «Οι κατευθυντήριες οδηγίες ESC/EASD για τον Διαβήτη συνιστούν τη διάγνωση του διαβήτη να βασίζεται σε HbA1c και FPG συνδυασμένα σε φλεβικό πλάσμα (HbA1c >6,5% [48 mmol/L] και FPG >6,5 mmol/L (117 mg/dL)), ή σε OGTT εάν εξακολουθεί να υπάρχει αμφιβολία (σύσταση κατηγορίας I επιπέδου B).»
