Η μελέτη CREDENCE έδειξε ότι η καναγλιφλοζίνη μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας, καρδιαγγειακών συμβάντων και θανάτου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο. Ως η πρώτη αφιερωμένη μελέτη νεφρικών αποτελεσμάτων για αναστολέα SGLT2, καθιέρωσε αυτή την κατηγορία φαρμάκων ως ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας της διαβητικής νεφροπάθειας.
Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 αποτελεί την κύρια αιτία νεφρικής ανεπάρκειας παγκοσμίως, ωστόσο υπάρχουν λίγες αποτελεσματικές μακροχρόνιες θεραπείες. Σε καρδιαγγειακές μελέτες αναστολέων του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2), διερευνητικά αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τέτοια φάρμακα μπορεί να βελτιώσουν τα νεφρικά αποτελέσματα σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.
Σε αυτή τη διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη, κατανείμαμε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και λευκωματινουρική χρόνια νεφρική νόσο σε καναγλιφλοζίνη, έναν από του στόματος αναστολέα SGLT2, σε δόση 100 mg ημερησίως, ή εικονικό φάρμακο. Όλοι οι ασθενείς είχαν εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (GFR) 30 έως <90 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m2 επιφάνειας σώματος και λευκωματινουρία (αναλογία λευκωματίνης [mg] προς κρεατινίνη [g], >300 έως 5000) και λάμβαναν αναστολή του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο σημείο νεφρικής νόσου τελικού σταδίου (αιμοκάθαρση, μεταμόσχευση, ή επίμονη εκτιμώμενη GFR <15 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m2), διπλασιασμός του επιπέδου κρεατινίνης ορού, ή θάνατος από νεφρικά ή καρδιαγγειακά αίτια. Τα προκαθορισμένα δευτερεύοντα αποτελέσματα ελέγχθηκαν ιεραρχικά.
Η μελέτη διακόπηκε πρόωρα μετά από μια προγραμματισμένη ενδιάμεση ανάλυση, κατόπιν σύστασης της επιτροπής παρακολούθησης δεδομένων και ασφάλειας. Εκείνη τη στιγμή, 4.401 ασθενείς είχαν υποβληθεί σε τυχαιοποίηση, με διάμεση παρακολούθηση 2,62 έτη. Ο σχετικός κίνδυνος του πρωτεύοντος αποτελέσματος ήταν 30% χαμηλότερος στην ομάδα καναγλιφλοζίνης σε σύγκριση με την ομάδα εικονικού φαρμάκου, με ποσοστά συμβάντων 43,2 και 61,2 ανά 1.000 έτη-ασθενή, αντίστοιχα (λόγος κινδύνου, 0,70· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,59 έως 0,82· P = 0,00001). Ο σχετικός κίνδυνος του νεφρικού σύνθετου σημείου νεφρικής νόσου τελικού σταδίου, διπλασιασμού του επιπέδου κρεατινίνης, ή θανάτου από νεφρικά αίτια ήταν χαμηλότερος κατά 34% (λόγος κινδύνου, 0,66· ΔΕ 95%, 0,53 έως 0,81· P<0,001), και ο σχετικός κίνδυνος νεφρικής νόσου τελικού σταδίου ήταν χαμηλότερος κατά 32% (λόγος κινδύνου, 0,68· ΔΕ 95%, 0,54 έως 0,86· P = 0,002). Η ομάδα καναγλιφλοζίνης είχε επίσης χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικού επεισοδίου (λόγος κινδύνου, 0,80· ΔΕ 95%, 0,67 έως 0,95· P = 0,01) και νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (λόγος κινδύνου, 0,61· ΔΕ 95%, 0,47 έως 0,80· P<0,001). Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στα ποσοστά ακρωτηριασμού ή κατάγματος.
Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και νεφρική νόσο, ο κίνδυνος νεφρικής ανεπάρκειας και καρδιαγγειακών συμβάντων ήταν χαμηλότερος στην ομάδα καναγλιφλοζίνης σε σύγκριση με την ομάδα εικονικού φαρμάκου, με διάμεση παρακολούθηση 2,62 έτη. (Χρηματοδοτήθηκε από την Janssen Research and Development· αριθμός ClinicalTrials.gov της μελέτης CREDENCE, NCT02065791.).
