Η μελέτη EMPA-HEART κατέδειξε ότι η εμπαγλιφλοζίνη μείωσε σημαντικά τον δείκτη μάζας αριστερής κοιλίας σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και στεφανιαία νόσο, παρέχοντας την πρώτη τυχαιοποιημένη απόδειξη άμεσων δομικών καρδιακών επιδράσεων από την αναστολή SGLT2.
Οι αναστολείς SGLT2 (συμμεταφορέας νατρίου-γλυκόζης 2) μειώνουν τα καρδιαγγειακά συμβάντα στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, αλλά παραμένει άγνωστο εάν προάγουν άμεσες καρδιακές επιδράσεις. Επιδιώξαμε να προσδιορίσουμε εάν η εμπαγλιφλοζίνη προκαλεί μείωση της μάζας της αριστερής κοιλίας (LV) σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και στεφανιαία νόσο.
Μεταξύ Νοεμβρίου 2016 και Απριλίου 2018, στρατολογήσαμε 97 άτομα ηλικίας ≥40 και ≤80 ετών με γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη 6,5% έως 10,0%, γνωστή στεφανιαία νόσο, και εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης ≥60 mL/min/1,73 m2. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε εμπαγλιφλοζίνη (10 mg/ημέρα, n=49) ή εικονικό φάρμακο (n=48) για 6 μήνες, επιπλέον της τυπικής φροντίδας. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η 6μηνη μεταβολή στη μάζα LV, δεικτοποιημένη ως προς την επιφάνεια σώματος, από την αρχική τιμή, όπως μετρήθηκε με καρδιακή μαγνητική τομογραφία. Άλλες μετρήσεις περιλάμβαναν 6μηνες μεταβολές στους τελοδιαστολικό και τελοσυστολικό όγκο της LV δεικτοποιημένους ως προς την επιφάνεια σώματος, το κλάσμα εξώθησης, την 24ωρη περιπατητική αρτηριακή πίεση, τον αιματοκρίτη, και το NT-proBNP (Ν-τελικό προ-εγκεφαλικό νατριουρητικό πεπτίδιο τύπου Β).
Μεταξύ των 97 συμμετεχόντων (90 άνδρες [93%], μέση [τυπική απόκλιση] ηλικία 62,8 [9,0] έτη, διάρκεια σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 11,0 [8,2] έτη, εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης 88,4 [16,9] mL/min/1,73 m2, μάζα LV δεικτοποιημένη ως προς την επιφάνεια σώματος 60,7 [11,9] g/m2), 90 είχαν αξιολογήσιμη απεικόνιση στην παρακολούθηση. Η μέση υποχώρηση της μάζας LV δεικτοποιημένης ως προς την επιφάνεια σώματος σε 6 μήνες ήταν 2,6 g/m2 και 0,01 g/m2 για όσους έλαβαν εμπαγλιφλοζίνη και εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα (προσαρμοσμένη διαφορά -3,35 g/m2· ΔΕ 95%, -5,9 έως -0,81 g/m2, P=0,01). Στην ομάδα εμπαγλιφλοζίνης, υπήρξε σημαντική μείωση της συνολικής περιπατητικής συστολικής αρτηριακής πίεσης (προσαρμοσμένη διαφορά -6,8 mmHg, ΔΕ 95% -11,2 έως -2,3 mmHg, P=0,003), της διαστολικής αρτηριακής πίεσης (προσαρμοσμένη διαφορά -3,2 mmHg· ΔΕ 95%, -5,8 έως -0,6 mmHg, P=0,02), και αύξηση του αιματοκρίτη (P=0,0003).
Μεταξύ ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και στεφανιαία νόσο, η αναστολή SGLT2 με εμπαγλιφλοζίνη σχετίστηκε με σημαντική μείωση της μάζας LV δεικτοποιημένης ως προς την επιφάνεια σώματος μετά από 6 μήνες, γεγονός που μπορεί να εξηγεί εν μέρει τα ευεργετικά καρδιαγγειακά αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στη μελέτη EMPA-REG OUTCOME (BI 10773 [Empagliflozin] Cardiovascular Outcome Event Trial in Type 2 Diabetes Mellitus Patients).
