Αυτή η μετα-ανάλυση επιβεβαίωσε ότι η βραχεία DAPT ακολουθούμενη από μονοθεραπεία αναστολέα P2Y12 μειώνει σημαντικά την αιμορραγία σε σύγκριση με την παρατεταμένη DAPT μετά από PCI με DES δεύτερης γενιάς, χωρίς να αυξάνει τα ισχαιμικά συμβάντα. Τα συγκεντρωτικά στοιχεία εδραίωσαν το παράδειγμα απο-κλιμάκωσης.
Μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) με στεντ έκλουσης φαρμάκου δεύτερης γενιάς (DES), δεν είναι σαφές εάν η βραχεία διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (DAPT) ακολουθούμενη από μονοθεραπεία αντιαιμοπεταλιακής αγωγής (SAPT) με αναστολέα υποδοχέα P2Y12 προσφέρει οφέλη σε σύγκριση με παρατεταμένη DAPT.
Αναζητήθηκαν πολλαπλές ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των PubMed, Scopus, Web of Sciences, Ovid, και ScienceDirect, για τον εντοπισμό τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών που συνέκριναν ≤3 μήνες DAPT ακολουθούμενης από SAPT αναστολέα P2Y12 έναντι 12 μηνών DAPT μετά από PCI με εμφύτευση DES δεύτερης γενιάς. Τα πρωτεύοντα και συν-πρωτεύοντα αποτελέσματα ενδιαφέροντος ήταν η σοβαρή αιμορραγία και η θρόμβωση στεντ 1 έτος μετά την τυχαιοποίηση. Οι συνοπτικοί λόγοι κινδύνου (HR) και τα διαστήματα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 95% εκτιμήθηκαν με μοντέλα σταθερής επίδρασης και τυχαίων επιδράσεων. Εφαρμόστηκαν πολλαπλές αναλύσεις ευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένης προσαρμογής ΔΕ 95% με μοντέλα τυχαίων επιδράσεων. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση ευαισθησίας συγκρίνοντας μελέτες που χρησιμοποιούσαν SAPT αναστολέα P2Y12 με εκείνες που χρησιμοποιούσαν SAPT ασπιρίνης. Ήταν διαθέσιμες συνολικά πέντε τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες (32.145 ασθενείς). Η σοβαρή αιμορραγία ήταν σημαντικά χαμηλότερη στους ασθενείς που κατανεμήθηκαν σε βραχεία DAPT ακολουθούμενη από SAPT αναστολέα P2Y12 σε σύγκριση με εκείνους που κατανεμήθηκαν σε DAPT 12 μηνών (μοντέλο τυχαίων επιδράσεων: HR 0,63, 95% 0,45-0,86). Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ ομάδων όσον αφορά τη θρόμβωση στεντ (μοντέλο τυχαίων επιδράσεων: HR 1,19, ΔΕ 95% 0,86-1,65) και τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία θανάτου από όλες τις αιτίες (μοντέλο τυχαίων επιδράσεων: HR 0,85, ΔΕ 95% 0,70-1,03), εμφράγματος του μυοκαρδίου (μοντέλο τυχαίων επιδράσεων: HR 1,05, ΔΕ 95% 0,89-1,23), και εγκεφαλικού επεισοδίου (μοντέλο τυχαίων επιδράσεων: HR 1,08, ΔΕ 95% 0,68-1,74). Οι αναλύσεις ευαισθησίας έδειξαν συνολικά συνεπή αποτελέσματα. Συγκρίνοντας τις μελέτες που εξέταζαν ≤3 μήνες DAPT ακολουθούμενης από SAPT αναστολέα P2Y12 έναντι 12 μηνών DAPT με τις μελέτες που εξέταζαν ≤3 μήνες DAPT ακολουθούμενης από SAPT ασπιρίνης έναντι 12 μηνών DAPT, δεν υπήρξε αλληλεπίδραση θεραπείας-υποομάδας για κάθε καταληκτικό σημείο. Συνδυάζοντας όλες αυτές τις μελέτες, ανεξάρτητα από τον τύπο SAPT, η βραχεία DAPT σχετίστηκε με χαμηλότερη σοβαρή αιμορραγία (μοντέλο τυχαίων επιδράσεων: HR 0,63, ΔΕ 95% 0,48-0,83) και δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στη θρόμβωση στεντ, τον θάνατο από όλες τις αιτίες, το έμφραγμα του μυοκαρδίου, και το εγκεφαλικό επεισόδιο μεταξύ των σχημάτων.
Μετά την εμφύτευση DES δεύτερης γενιάς, 1-3 μήνες DAPT ακολουθούμενης από SAPT αναστολέα P2Y12 σχετίζεται με χαμηλότερη σοβαρή αιμορραγία και παρόμοια θρόμβωση στεντ, θάνατο από όλες τις αιτίες, έμφραγμα του μυοκαρδίου, και εγκεφαλικό επεισόδιο σε σύγκριση με παρατεταμένη DAPT. Το εάν η SAPT αναστολέα P2Y12 είναι προτιμότερη από τη SAPT ασπιρίνης χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.
